Dis tyd om te ween

Foto: https://en.wikipedia.org/wiki/Jeremiah

Jy word wakker in die oggend. Wat se nuus is daar? Belangrike goed soos Covid-19, BLM, die petrolprys. O ja, daar was ʼn plaasaanval ook.

Wat van die plaasaanval? Ons is ontsteld, ons het genoeg gehad, ons is gatvol, ons gaan dit nie meer vat nie. Pasop, die Boere gaan saamstaan. Ons is ʼn gedugte volk, jy kan nie met ons mors nie, ons sal julle aanvat.

Ons deel die nuus, foto’s en video’s met ander op sosiale media want die hoofstroom koerante en TV kanale verswyg sulke sake. Ons probeer soveel mense moontlik bewus maak. Hier en in die buiteland. Ons probeer beswaar maak, ons probeer optogte hou, ons skryf boeke, ons beroep ons op die hof. Ten spyte van dit alles, gaan daar vandag weer ʼn plaasaanval wees. Ons weet net nie waar en wie nie.

Die waarheid is dat niemand ons gaan help nie, ons is op ons eie. As ons eerlik is, sal ons erken dat ons magteloos is. Daar is niks wat ons, menslik gesproke, daaraan kan doen nie.

Ons het hulp nodig. Waar sal ons hulp vandaan kom? Die korrupte Weste? Daar is die wat sê ons moet bid. ʼn National Day of Prayer waar elkeen sy eie god kan aanbid? ʼn Kettinggebed sodat God kan sien hoe baie ons is. Sal dit Hom oorreed om iets te doen? Dalk moet ons hardop bid vir ingeval God nie goed kan hoor nie of dalk net ʼn power nap vat?

Vra jy, sal jy verneem dat ons almal Christene is. Ons glo dat God bestaan en dat Jesus vir ons sondes gesterf het. Ongelukkig glo die Satan dit ook. Ons dink dat as ons redelik ordentlike mense is en ons gaan kerk toe, dan is ons saak reg. Ons kan so eenkeer ʼn week ons sonde bely, dan is ons reg vir die volgende week.

Dit wil voorkom of ons dink dat sonde afgeskaf is. Elke diertjie het sy plesiertjie en solank ons nie iemand benadeel nie, is ons saak reg. Dit is ons, nie God nie, wat  wil besluit oor wat vir Hom aanvaarbaar moet wees.

Intussen wil ons graag blessings ontvang. Veral die wat finansieel is. Ons bou groot ouditoriums en pak duisende in om gebless te word. Die predikers moet gemaklik kan lewe en wys hoe suksesvol hulle is. Natuurlik dra ons ook ruimskoots by om ons kerk ʼn groot sukses te maak in die oë van mense. Want die kerk moet kompeteer met ander organisasies en groepe.

Hoe is dit dan moontlik dat dit so sleg met ons gaan? Hoekom laat God toe dat dit so met ons gaan? Die plaasmoorde is dan mos Sy skuld? As die fout nie by God is nie, dan het ons ʼn probleem, ʼn baie groot probleem.

Kan dit wees dat God nie tevrede met ons is nie? Dat Hy ons nie wil help nie? Dat ons eers die fout by onsself moet soek?

Die Ou Testamentiese Israel het in soortgelyke omstandighede hulle klere geskeur, as op hulle koppe gegooi en in die strate geweeklaag. Dit was nadat God se woede teen hulle ontketen was. Hy het hulle oorgegee aan hulle vyande en toegelaat dat die verskriklikste rampe oor hulle kom. Dit is baie soortgelyk aan wat ons beleef.

Nee, dit is nie die slagoffers se skuld en sonde wat dit veroorsaak nie. Dit is ons as volk se skuld en sonde wat dit veroorsaak. Ons het die wêreld liefgekry en wou die wêreld ter wille wees. Ons beoefen ʼn uiterlike godsdiens. ʼn Godsdiens wat ons pas en in ons smaak val. Solank dit so gaan, moet ons maar ophou bid en op ons eie kragte en vindingrykheid staatmaak.

Totdat ons tot besinning kom, moet ons rouklere aantrek en ween. Wanneer ons tot besinning gekom het, sal ons moet soebat vir vergifnis en genade. As iemand iets soek om te doen, dan is dit wat hy moet doen.

Spesiale aanbod: Gratis e-boeke

My e-boeke verskyn aan die regterkant van die bladsy. Indien u ‘n gratis e-boek wil ontvang, stuur ‘n epos na: buitepos@minderheidsverslag.co.za. Meld asb. die naam van die boek en of u dit in PDF of EPUB formaat wil hê.

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

God het ons aan ons vyande oorgegee


Foto: https://www.frontlinemissionsa.org/news/die-95-stellings-vir-hervorming-vandag

Eens op ʼn tyd (1948 tot 1966) het ons probeer leef volgens morele beginsels. Ons wou seker wees dat alles wat ons doen, moreel reg was. Ons was gesteld op ons waardes en was nie bereid om dit prys te gee nie. Al kos dit ook wat. Toe het dit goed met ons gegaan en ons het op baie gebiede presteer.

Toe kry ons die wêreld lief en wil vir die wêreld aanvaarbaar wees. Die wêreld sê toe ons moet bietjie skiet gee en ʼn paar toegewings doen. Ons doen dit toe, maar die wêreld was nog nie tevrede nie en ons moes nog verdere toegewings maak. Uiteindelik het ons aan alles toegegee en alles verloor wat vir ons belangrik was. Nou verkeer ons in ʼn uiters benarde situasie. Ons is nou soos slawe in ons eie land en ons vyande regeer oor ons en sê openlik dat hulle ons wil uitwis.

Hoe het dit gebeur? Wat sê ons het verkeerd gegaan? Een verduideliking is dat dit iemand anders se skuld is. Ons leiers het ons verraai en uitverkoop. Dit is nie ons skuld dat ons hulle gekies het as leiers nie, dit is ook nie ons wat hulle blindelings gevolg het nie. Dit is nie ons wat nie na waarskuwings geluister het nie. Die fout lê nie by ons nie.

Vandag roem ons daarop dat ons kranige soldate was toe ons jonk was. Laat die vyand weet ons sal hulle aanvat en wys waar Dawid die wortels begrawe het. Ons het genoeg gehad. Pasop ons gaan dit nie langer vat nie. So sê ons elke nou en dan en die vyand skrik nog nie en wil nie toegee nie.

Ons sê ook ons moet net saamstaan, dan sal ons iewers kom. Kan mens ʼn os en ʼn perd in dieselfde juk inspan? Kan ʼn Christen en ʼn ateïs saamstaan? Of ʼn Christen en ʼn afgodsdienaar? Kan hulle saam in ʼn Bloedrivier-laer wees? Die Wenkommando van Bloedrivier moet nie onthou word vir hulle dapperheid of krygsvernuf nie. Hulle moet onthou word vir hulle vertroue op God. Ons kan nie vandag se stryd voer sonder God nie.

Party sê God help ons altyd en sal nou weer. Regtig? Kan ons doen wat ons wil en God sal ons steeds help? Laat vaar daardie houding. Baie sê ons moet bid. Sal God luister as ons bid? Is ons gebede aanvaarbaar vir Hom? Wie almal moet saambid? Enige een of slegs die persone na wie God sal luister?

Die kerke het ook verwêrelds. Is daar iewers nog ʼn predikant of twee wat die waarheid verkondig? Dan hoor ons hulle nie. Het hulle al in die moeilikheid daaroor gekom? As hulle nie het nie, waarom nie? Ons kan nie op kerke en predikante staatmaak nie.

Hoe lyk die godsdiens van ons gewone mense? Dit lyk vir my of elkeen sy eie godsdiens opmaak soos hy aangaan. Lei alle paaie na die ware God? Nie volgens God self nie, by Hom is daar net een pad. Daar is die wat reken ons moet die Ou Testamentiese wette nakom. As nakoming van die wet die weg was, dan het Christus verniet gesterf en opgestaan.  Ons moet weer ontdek dat slegs Christus redding gee, niks en niemand anders nie. Om die korrekte Hebreeuse name van God te gebruik, is goed. Tog het ons voorouers dit nie geken nie en nogtans vir God aanvaarbaar gewees. Baie van ons is nuuskierig en lees allerlei godsdienstige boeke wat hulle dan as gesaghebbend beskou. Ons moet weer besef dat God alleen besluit wat gesaghebbend is en wat nie.

Daar is ook die wat meen ons kan nie net wil glo nie, ons moet iets doen ook. Het God ons hulp nodig? In alles kom eer en dank net aan Hom toe. Ons moet weer die beginsels van slegs Christus, slegs geloof, slegs genade, slegs die Heilige Skrif, slegs God moet geëer word, ontdek.

Daar is net mooi niks aan onsself wat God beïndruk nie. Ons het van Hom af weggedwaal en die wêreld liefgekry. Daar is vyandskap tussen God en die wêreld. Mens kan nie albei gelyk dien nie, jy moet kies.

Soos ons God verlaat het, so het Hy Sy rug op ons gedraai. Hy het ons oorgegee aan ons eie dwaasheid. Daarmee saam het Hy ons oorgegee in die hande van ons vyande. Ons pluk nou die vrugte van ons afdwaling.

Kan die verhouding tussen ons, die inheemse blankes in Suidelike Afrika, en God reggemaak word? Ek sal graag wil hoor hoe. Om sake met Hom reg te maak, sal ons dapper en gehoorsaam moet wees. Dit sal moeiliker wees as enige iets wat ons ons kan voorstel.

Tensy Hy ons, sonder dat ons dit verdien, genadig sal wees. Eers sal ons Hom moet smeek om vergifnis en pleit vir Sy genade.

GRATIS e-boeke

My e-boeke word aan die regterkant vertoon. Om ‘n gratis e-boek te bekom, stuur ‘n e-pos aan: Buitepos@minderheidsverslag.co.za met die naam van die boek en die formaat wat u verkies. Die beskikbare formate is PDF en EPUB.

Indien u ons werk wil ondersteun, gebruik asseblief hierdie skakel:

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Die nuwe normaal is abnormaal

https://kids-in-mind.com/v/venom-parents-guide-movie-review-rating.htm

Een gevolg van ouer word, is dat jy meer dinge het om met mekaar te vergelyk. Jy kan dinge van vroeër vergelyk met dinge van vandag. Nee, ek praat nie van “die goeie ou dae” nie. Ek praat ook nie van al die nuwe tegnologie van vandag nie. Ek praat van hoe mense hulle vandag gedra teenoor wat voorheen as goeie gedrag beskou is.

Neem  as voorbeeld die Profumo affair in Engeland. Die minister van verdediging is betrap in ʼn onbehoorlike seksuele verhouding en dit het selfs die Eerste Minister se kop laat rol. Die affair se gevolge was nie omdat dit ʼn sosiale skandaal was of omdat die publiek dit afgekeur het nie. Die ophef was eerste in die media en het daarvandaan na die publiek versprei. Profumo het ʼn verantwoordelike pos beklee wat direk Brittanje se veiligheid in gedrang gebring het. My vraag is: indien so-iets vandag sou gebeur, sal dit dieselfde gevolge hê? Of meet ons leiers vandag met ander maatstawwe?

Indien die president van ʼn land gereeld leuens vertel, sal hy sy pos verloor of sal geen haan daarna kraai nie? Kan dit verskoon word deur te sê dit is politieke retoriek en normaal? Redelik onlangs was daar ʼn video van ʼn Amerikaanse minister van buitelandse sake en ander hooggeplaastes wat hulle verlustig het in beeldmateriaal van die grusame verkragting en moord op ʼn buitelandse leier. Hierdie klaarblyklike sadisme by leiers het min aandag gekry. Net die opposisie het daarvan gepraat, die hoofstroommedia het dit verswyg. Die publiek is grootliks onbewus van die kaliber mense wat vandag hulle leiers is.

Jonger mense weet nie van die kommunisme wat in die Soviet Unie en Oos-Europa toegepas is nie. Dit was nie met instemming van die meerderheid mense ingestel nie, dit was op hulle afgedwing. Daar was geheime polisie wat op die publiek gespioeneer het. Die Bybel was ʼn verbode boek wat gekonfiskeer en verbrand is. Bybels moes ingesmokkel word. Net kerke wat deur die staat goedgekeur is, was wettiglik oop. Baie Christene het in die geheim bymekaarkom. Hardnekkige Christene is na tronke, arbeidskolonies of  psigiatriese hospitale gestuur. Dit word vertel hoedat iemand wat ʼn yskas nodig gehad het, eers toestemming moes kry om een te bestel. Dan moes die persoon twee jaar wag voor sy nuwe yskas afgelewer kon word. Hierdie dinge word nie meer vertel nie. Vandag is daar mense wat weer so ʼn stelsel wil afdwing.

Ons sien ook die afgelope ruk foto’s en video’s van witmense wat swartmense se voete was en voor hulle kniel. Blykbaar vra hulle die swartmense se vergifnis vir hulle “White Privilege”. Rassisme is die beweerde misdaad wat alle witmense pleeg. Die optogte, die onvermoë om te debatteer, die doodskree van opponente en ander absurde gedrag en kleredrag laat mens vra: wat is fout met die mense? Nogtans is daar ʼn groot aantal mense wat hulle so gedra en die media sorg dat ons daarvan weet. Dit is veronderstel om goed en aanvaarbaar te wees. Die hele spektakel is irrasioneel.

Dit is nie al wat irrasioneel is nie. Tans het ons die Covid-19 pandemie. Dit word ernstiger en gevaarliker voorgestel as wat dit werklik is. Iemand het onlangs ʼn berekening geplaas wat aandui dat die aantal sterftes wêreldwyd 0.003% van die bevolking is. Dit is nie eers 0.01% nie (nie eers 1 uit 10,000 nie). Dit is statisties ʼn onbeduidende getal sterftes. Nogtans het die regering dit goedgevind om hulle eie land se ekonomie te verwoes ter wille van iets wat onbeduidend is. Alles hieromtrent is irrasioneel en het, sover ek weet, nog nooit voorheen gebeur nie.

Wat het die mensdom ingevaar? Dit wat C.S. Lewis genoem het “The Law of Human Nature” word nou omvergewerp en mense pas nie meer oeroue menslike gedrag toe nie. Waardes wat die mensdom vir duisende jare gehandhaaf het, word nou verwerp. Hoe maak mens sin hiervan? Is daar ʼn soort geestesongesteldheid wat die mensdom oorval het? ʼn Siekte wat psigiatries behandel moet word?

As ek so kyk na foto’s en video’s van hoe mense hulle deesdae gedra, laat dit my dink aan flieks waar ʼn slymerige en grusame alien in ʼn mens se liggaam ingevaar het. Of iemand wat ʼn zombie word, of so iets. Waar ʼn normale mens dan ʼn monster word. Fantasie wat waar word.

Wat beskou jy as ʼn alien? As jy die Bybel lees, mag jy dalk demone as aliens beskou. Hulle is nie van die aarde nie, is nie mense nie, is nie liggaamlik nie. Is daar vandag ʼn buitengewone toename in demoniese besetenheid? Dit sal heelwat van die vreemde gedrag wat ons waarneem, verklaar.

Daar word deesdae gepraat van die “nuwe normaal”. Die “nuwe normaal” is nie soos die vorige “normaal” nie. Dit is irrasioneel, dit is gekheid, dit is abnormaal.

SPESIALE AANBOD: GRATIS E-BOEKE

Aan die regterkant hiervan is  besonderhede oor my e-boeke. Indien u belangstel om een of meer daarvan te lees, kan u ‘n e-pos stuur aan buitepos@minderheidsverslag.co.za en ek stuur vir u ‘n gratis boek. Spesifiseer asseblief net of u dit in PDF of EPUB formaat wil hê.Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Sonder lojaliteit is jy niks

https://www.slideshare.net/ernestipotgieter/6-april-2014-jou-lojaliteit-verklap-jou-prioriteit

Veronderstel ʼn getroude man wat nie ander (gewillige) vrouens kan uitlos nie. Ooglopend pleeg hy owerspel. Tog is daar ʼn dieperliggende probleem: hy is dislojaal aan sy vrou en gesin.

Iemand kan op ander gebiede ook dislojaal wees. Aan sy werkgewer, aan sy land, aan ʼn saak, ensomeer. Dislojaliteit is troubreuk, hy verbreek die vertroue wat in hom gestel word. Die vertroue wat in hom gestel word kan wees op grond van ʼn onderneming wat hy gegee het, dit kan wees dat hy ʼn belofte gemaak het, dit kan ook wees dat dit ongeskrewe gedrag is wat van almal verwag word.

Tydens die Anglo-Boereoorlog het sommige burgers van die Boererepublieke dit goedgevind om Hensoppers en Joiners te word. Hulle was ontrou aan hulle land en volk. Daar kan geen verskoning vir hulle wees nie. Ideologiese verskille of ontevredenheid met die regering is nie aanvaarbaar om jou eie land in ʼn oorlog te verraai nie. Soos ek verstaan het meeste van hulle dit vir eie gewin gedoen, hulle is deur die Britse magte beloon. Ander het dit uit afguns teen hulle meer suksesvolle volksgenote gedoen. Hulle het onheil oor hulle volksgenote, familie en bure gebring vir eie bevrediging.

Vandag het ons ook allerlei lede van ons volk wat vyandig teen hulle eie mense is. Hulle mag beweer dat hulle nie teen die volk is nie, maar dat hulle ʼn politieke siening het wat van ander verskil, dat hulle teen verkeerde dinge by die volk is, dat hulle slegs geregtigheid nastreef. Dit is net hulle wat dit so sien.

NP van Wyk het gepraat van “lojale verset”. Meeste kommentaar daarop handel oor die noodsaak tot verset. Min kommentaar handel oor die noodsaak tot lojaliteit.

Verset teen jou eie volk se owerheid of elite mag nodig wees, maar dan is dit ʼn interne saak tussen jou en hulle. Jy verset jou teen hulle, maar nie teen jou volk nie. Jy gee om vir jou eie mense al is hulle in jou oë verkeerd. ʼn Tiener wat teen sy ouderwetse ouers rebelleer, moet nog steeds sy ouers beskerm teen gevare en bedreigings. As hy hulle lief het.

Lojaliteit beteken dat jy nie vyandig teenoor jou eie mense sal wees nie, jy sal hulle nie kwaad aandoen nie, jy sal by hulle staan in nood, jy sal hulle verdedig teen buitestaanders. Om dit nie te doen nie, beteken jy kan nie vertrou word nie. Jy is ʼn persoon van swak karakter.

Lojaliteit is ʼn waarde, dit is iets innerlik, dit sê wat se soort mens jy is.

SPESIALE AANBIEDING:

My boeke verskyn aan die regterkant as bladsye. Dit kan gratis bekom word deur ‘n epos te stuur aan: buitepos@minderheidsverslag.co.za. Noem of u dit in PDF of EPUB formaat wil hê.Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Ons voorgeslagte en ons toekoms

Voorblad van een van my boeke

Is daar hoop vir ons as volk? Dink jy daaroor, sit jy op Moedverloor se vlakte. Ondersoek jy jou binneste, sien jy ʼn dowwe liggie voor in die wapad. Hoop word nie bepaal deur die huidige situasie nie. Ten spyte van die realiteit, ten spyte van die skynbaar onmoontlike, gee jy nie moed op nie, beur jy vorentoe, sien jy wat kan wees.

Ek het die laaste ruk heelwat tyd aan die afhandeling van geslagsregisters spandeer. Ek het die geleentheid gehad om dit waarmee ek al donkiejare besig was, nou te voltooi. Wat my vantevore gekortwiek het, was ʼn tekort aan inligting. Net een klein stukkie inligting en ek sou verder kon gaan. Intussen het dinge verander. Ander persone het met hulle navorsing voortgegaan en kon inligting bekom waaroor ek nie beskik het nie. Die internet het gekom en navorsers se inligting is daar beskikbaar gestel. Die hoop om hierdie geslagsregisters te voltooi het nie beskaam nie.

Wanneer jy ʼn geslagsregister opstel, doen jy dit want jy het hoop vir die toekoms. Jy hoop die nageslag sal belangstel om te weet wie hulle is en waar hulle vandaan kom. Die familie wat jy navors se geskiedenis maak saak, op daardie geskiedenis moet die toekoms gebou word. Dit herinner jou aan die mense waaruit jy kom en wat hulle deurleef het.

My eie stamvader het daarin geslaag om uit die godsdienstige vervolging in Frankryk te ontsnap en veiligheid in Nederland te vind. Hier het hy ʼn heenkome gevind en is hy getroud en is sy kinders gebore. Na ʼn klompie jare het hy ʼn betrekking by die VOC gekry en is na Batavia gestuur. Aan boord die skip het hy ernstig siek geword en moes hy aan die Kaap van Goeie Hoop agtergelaat word. Sy siekte was van so ʼn aard dat hy nooit weer verder sou kon reis nie. Hy kon nie verder reis na Batavia toe nie, hy kon ook nie terugkeer na Nederland toe nie. Wat van sy vrou en kinders? Sal hy hulle ooit weer sien? Eers na sewe jaar kon sy gesin by hom aansluit. My familie het nie ontstaan uit fortuinsoekers of kolonialiste nie, ons is hier in Suidelike Afrika deur die Voorsienigheid geplant. Ons kon nêrens anders heengaan nie.

My vertakking van die familie was Voortrekkers. In Natal was een van my direkte voorouers saam met Piet Retief deur Dingaan vermoor. Genadiglik het sy gesin die daaropvolgende massamoorde vrygespring. Voor Bloedrivier was die oorblywendes oortuig dat hulle in ʼn onmoontlike situasie was. Op hulle eie sal hulle nie oorleef nie. Bloedrivier het letterlik my familie se voortbestaan verseker. As dit nie vir Bloedrivier was nie, was ek nooit gebore nie.

My een oumagrootjie het die Tweede Dorslandtrek oorleef. Sy was omtrent 13 jaar oud toe haar ouers die trek onderneem het. Sy het beleef hoe daar nie skoon water was nie en hoe daar nie genoeg kos was nie. Sy het gesien hoe mense sterf van malaria, gifappels, honger en dors. Net ʼn paar lede van die gesin het oorleef en het skuiling gevind by ʼn afgeleë sendingstasie in Namibië. Wat gaan nou van hulle word? Hulle kon nie terugkeer na hulle eie land, die Transvaal, toe nie. Hulle kon nie hulle familie laat weet dat hulle nog lewe nie. Die Kaapse regering het gehoor van die Dorslandtrekkers en het ʼn amptenaar gestuur om ondersoek in te stel. Die amptenaar, ʼn sekere Haybittel, het my oumagrootjie en die ander oorlewendes by die sendingstasie opgespoor en gehelp (op koste van die Kaapse regering) om na die Transvaal terug te keer.

My oupagrootjies het tydens die Anglo-Boereoorlog teen die Britse Ryk geveg. Een is as krygsgevangene dood op St. Helena. My stief-oupagrootjie was ook op St. Helena en was een van die onversetlikes wat nie ’n eed van getrouheid aan Brittanje wou aflê nie. Hulle gesinne was in konsentrasiekampe opgeneem. Daar was nie hensoppers en joiners in my familie nie. Na die oorlog, was die getroue burgers verarmd, hulle huise was afgebrand en hulle boerdery was vernietig. My een oupagrootjie het sy plaas verloor en sy kinders moes ongeskoolde arbeiders word. Weereens het voortbestaan onmoontlik gelyk. As jy nie eers weet of jy sal kan voortbestaan nie, is dit nutteloos om te dink hoe enige iets beter kan word. Nogtans het hulle daarin geslaag om uit ellende en vyandskap uit op te staan en het uiteindelik ʼn toekoms aan hulle nageslag gebied.

Baie mense se familiegeskiedenis is soortgelyk aan myne. Ander families se geskiedenis verskil van myne. Hulle het hul eie wel en weë deurleef. Deur met mekaar te ondertrou het uiteenlopende familiegeskiedenisse verenig. Al sou iemand se direkte voorouers nie Voortrekkers was nie, kon sy ouma aan moederskant van Voortrekkers afgestam het. Verskillende familiegeskiedenisse word saam een volksgeskiedenis.

Wat is die nut van geslagsregisters opstel en volksgeskiedenis bestudeer as ons nie gaan voortbestaan nie? Dit word nie gedoen ter wille van ons nuuskierigheid nie, dit word gedoen om ons te inspireer.

In die wêreldgeskiedenis was daar volke wat heeltemal verdwyn en opgehou bestaan het. Ek hoop nie dit gebeur met ons nie. Ek hoop ons sal bly voortbestaan. Dit sal vir my tragies wees as ons voorgeslagte se lyding, opofferings en strewe tevergeefs was.

Ek hoop ons en ons nageslag sal weer uitvind wie ons is en wat ons doel as volk is. Ek hoop dat ons weer sal terugkeer na onsself en ons eie toe en dat ons ons  roeping sal vervul. Al lyk dit nou onmoontlik.

SPESIALE AANBOD

My boeke verskyn aan die regterkant van hierdie bladsy.

Hierdie boeke kan gratis bestel word deur ‘n e-pos te stuur aan: Buitepos@minderheidsverslag.co.za

Die boeke is in beide PDF en EPUB beskikbaar. Noem asb. watter formaat verkies word.

 

 

 Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Die Storie van ons volk: ʼn leser se kommentaar

Ek het die onderstaande kommentaar op my boek “Die Storie van ons Volk” ontvang.

Baie dankie vir “Die Storie van ons Volk”. Ek het dit baie geniet en baie insiggewend gevind. Ek kan sien dat dit ook baie navorsing behels het om al die feite reg te kry. Ek wens regtig jy kan dit gepubliseer  kry om ook balans aan die geskiedenis te gee. Daar is soveel linkse en wêreldse sieninge oral beskikbaar dat dit moeilik is vir enigeen om ‘n gebalanseerde mening oor ons geskiedenis te kan verkry.

Die boek is duidelik uit ‘n godsdienstige en regse oogpunt geskryf. Iemand soos ek (wat sedert 1969 regs was), kan maklik met die boek identifiseer. Ek het na die “Nee”‘ stem van 1992 uit die politiek uit onttrek omdat ek blanke politiek as irrelevant beskou. Selfs vandag vind ek dit vreemd dat goeie vriende my skeef aankyk as ek sê dat ek HNP was. Dit is asof hulle nie kan glo dat iemand wat ‘n bietjie verstand het, polities so kon dink nie. Dit is ook steeds duidelik dat die destydse “elite” wel daarin geslaag het om  die ware siening van “regse” mense verdag te maak en die Nasionale Party se propaganda heelhuids te kon insluk sonder om dit te bevraagteken. Vandag is almal egter bewus van die gevolge van hulle keuses van destyds.

Polities  is hierdie boek nie maklik vir Jan Alleman  aanvaarbaar nie. Pasop vir kafferboom (bl37) wat tans taboe is. 

Verder is ek nie seker dat ek met die oplossing van die boek saamstem nie. Dit sal verseker ‘n ideale oplossing wees, maar ek dink dit is baie moeilik haalbaar. Die kleurlinge het ‘n rukkie gelede dieselfde pad gestap en het niks bereik nie. Dit is staatkundig korrek, maar om in die praktyk te bewerkstellig, baie moeilik (vergelyk bv. die Baske in Spanje wat al jare lank veg). Ons beskik nie naasteby oor ‘n sterk leier om die voortou te neem nie. (Terloops, in ons volksgeskiedenis het Shepstone die ZAR met 25 polisiemanne ingeneem en 3 jaar later is Brittanje by Majuba verslaan en is onafhanklikheid weer verkry)

Vir my lyk dit of AfriForum en Solidariteit tans ‘n werkbare oplossing het wat redelike wye steun geniet. Al hulle optrede is nie alles reg nie, maar hulle het al baie suksesse behaal in hulle stryd om vir spesifiek die Afrikaner in die bresse te tree. Ek dink hulle kan daarin slaag om groot steun uit Afrikaner geledere te verkry.

Tans kry ek die gevoel dat ons as Afrikaners in ‘n “bubble” leef’. Suid Afrika is duidelik nou onder ANC bewind ‘n Derde Wêreld land. Tog lewe ons in ‘n Eerste Wêreld land as ek na myself en bv. my seuns kyk. In Pretoria is my kleinkinders in top skole wat steeds puik onderrig gee en hoë geestelike en morele waardes toepas en handhaaf. Dit skep ‘n kunsmatige atmosfeer wat ek nie weet of dit volhoubaar is nie.

Ek het baie van jou boek gehou en dit verteenwoordig beslis my siening. Ek het probeer om kritiek te lewer en vir jou terugvoer te gee. 

Ek sal graag jou ander boek van die Dagboek van Luit van Vuuren ook wil lees. Laat weet vir my hoe ek dit onder oë kan kry.

Groete. 

Belangstellendes kan die boek gratis bekom deur dit aan te vra by: buitepos@minderheidsverslag.co.za. Spesifiseer of die pdf of epub weergawe verkies word.Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Bloedrivier: wat meeste mense nie weet nie

Kapt Garden was ‘n ooggetuie

Met die afgelope herdenking van die Gelofte van Bloedrivier, het dit my weereens ontstel dat die verkeerde Gelofte voorgelees is. Verder was daar ook heelwat verkeerde inligting gegee oor die gebeure daar. Bloedrivier was ʼn keerpunt in die geskiedenis van Suidelike Afrika en het ondermeer ook die deur oopgemaak vir die verkondiging van die Evangelie, maar daaroor is ook niks gesê nie.

Die presiese bewoording van die Gelofte is ʼn uiters belangrike saak. Met die Gelofte is daar ʼn onderneming aan God gemaak. Die nakoming daarvan berus op die korrekte woorde sonder byvoegings en weglatings. Indien die Gelofte as ʼn verbond (kontrak) gesien word, kan sulke veranderinge as kontrakbreuk geag word.

Daar bestaan verskeie weergawes van die Gelofte: Die WEG Louw weergawe van 1962, die GBA Gerdener weergawe van 1919, die HJ Hofstede weergawe van 1876, die SA Cilliers weergawe van 1870/1871, die AWJ Pretorius weergawe van 22 Desember 1838 en die JG Bantjes weergawe van 9 Desember 1838.

Die bewoording wat hedendaags gebruik word, het ontstaan by GBA Gerdener wat in 1919 ʼn weergawe van die Gelofte opgestel het uit onbetroubare bronne. Hy was verder ook onder die indruk dat Sarel Cilliers die “vader van die Gelofte” was. Hierdie weergawe het mettertyd bekend geword as die Tradisionele Gelofte. Dit is in 1962 deur WEG Louw in Afrikaans vertaal en is wyd en syd versprei deur kultuurorganisasies as die ware Gelofte. ʼn Ondersoek om was te stel watter weergawe van die Gelofte korrek is, kan gevind word by:   https://docplayer.nl/67905556-Die-outentieke-weergawe-van-die-bloedrivier-gelofte-1838.html

Die enigste outentieke weergawes is AWJ Pretorius se verslag aan die Volksraad en JG Bantjes se Joernaal wat hy in sy ampshoedanigheid gehou het. Die gedagte aan ʼn Gelofte het ontstaan by Hoofkommandant AWJ Pretorius. Pretorius het sy gedagte met sy offisiere gedeel en daar was algemene instemming daartoe. Jan Bantjes was die Klerk van die Volksraad, gesekondeer om Hoofkommandant AWJ Pretorius se sekretaris te wees by die Wenkommando, was self teenwoordig by die gesprekke oor ʼn Gelofte en was ʼn manskap tydens die Slag van Bloedrivier. Sy joernaal is ʼn ooggetuieverslag. Die verslag van die Hoofkommandant aan die Volksraad stem ooreen met Bantjes se joernaal.

Hoofkommandant Pretorius se verslag is op 15 Februarie 1839 gepubliseer in De Zuid-Afrikaan, ‘n koerant in Grahamstad. Jan Bantjes se Joernaal is op 14 Junie 1839 in De Zuid-Afrikaan gepubliseer. Met hierdie publikasies is die ganse Blanke gemeenskap in Suidelike Afrika ingelig oor die Gelofte en die gebeure by Bloedrivier. (Daarmee is dan voldoen aan die onderneming: dat wy de dag der overwinning, in ‘n boek zullen aantekenen)

Die Journal der Ekspeditie van de uitgewekene Boeren, onder hunnen Hoofd-Kommandant ANDREAS WILHELMUS JACOBUS PRETORIUS, (voormaals van Graaff-Reinet), tegen DINGAAN, Koning der Zulus, in de maand(en) November en December 1838, opgestel deur Jan Gerritze Bantjes, kan gelees word by: https://www.bloedrivier.org/gelofte/index.php/geskiedenis/geskiedkundige-dokumente/jan-bantjes-joernaal

Dit is nie nodig om te spekuleer oor wie binne die laer by Bloedrivier was nie. Daar bestaan ʼn lys van die meeste van die kommandolede en die lys kan gevind word by: https://af.wikipedia.org/wiki/Lys_van_deelnemers_aan_die_Slag_van_Bloedrivier en by https://www.bloedrivier.org/gelofte/index.php/geskiedenis/wie-was-daar

Die Volksraad se amptelike verslag meld dat daar, benewens die kommandante, 464 blanke persone en 6 kleurlinge in die kommando was. Die lys van persone bevat tans die name van 351 van hulle. Die lys dui die name van die offisiere en onderoffisiere aan. Bloedrivier was beman deur die Wenkommando en daar was nie vrouens en kinders teenwoordig nie. Slegs persone wat geskik was vir kommandodiens was ingesluit.

Eerwaarde Erasmus Smit het diens gedoen as die Voortrekkers in Natal se predikant en het ondermeer sakramente bedien en huwelike bevestig. Hy was nie deel van die Wenkommando nie. Die kommando het drie kapelane gehad: Sarel Cilliers, Veldkornet Jan du Plessis en Pieter Joubert. Die Hoofkommandant was deel van Celliers se kapelaanskap.

Daar was ʼn hele paar Engelssprekendes teenwoordig. (Hierdie Engelssprekendes was ook Protestante.) Een was die Voortrekker William Cowie wat ook een van die veldkornette was. Dit is nie bekend of Thomas Biddulph ‘n Voortrekker was nie. Die ander Engelssprekendes was Alexander Biggar, Edward Parker, Robert Joyce, Kaptein Garden, en James Leech. Hulle was handelaars by Port Natal en het vrywillig by die Wenkommando aangesluit. Almal van hulle het vrywillig die Gelofte afgelê. Dit was nie net die Voortrekkers se voortbestaan wat deur Dingaan bedreig is nie, al die blankes in Natal was in gevaar. So ook die Kleurlinge en Zoeloes wat van Dingaan af weggevlug het.

Ons hoor wel by Gelofteherdenkings dat die oorwinning by Bloedrivier ʼn wonderwerk (ʼn direkte ingryping  deur God) was. Ons hoor nie van die volle omvang van wat daarna gevolg het nie. Die massamoordenaars Shaka en Moselikatse het baie Bantoestamme geheel en al uitgewis en die binneland sonder inwoners gelaat. Die oorwinnings by Vegkop en Bloedrivier het die oorblywende Bantoestamme se voortbestaan verseker.

Ten spyte van die toegewyde werk van Britse en Amerikaanse sendelinge, was daar geen Christene onder die Zoeloes nie. Sendingwerk het teen ʼn muur van bygeloof en vrees vir toordokters vasgeloop. Bloedrivier het hierdie muur afgebreek. Hierna het Afrikaanssprekende sendelinge ʼn sendingstasie by Dingaanstad (binne sig van die plek waar Piet Retief en sy manne vermoor is) opgerig met ondermeer ʼn kerk, ʼn skool vir blindes en ʼn opleidingskollege vir evangeliste. Bloedrivier het gelei tot die geestelike bevryding van die Zoeloevolk. Die oorlog was groter en belangriker as wat meeste van ons besef. Daar kan meer hieroor gelees word by: https://www.reformationsa.org/index.php/history/71-daycovenant

Op 5 Desember het Hoofkommandant Pretorius die volgende bevele uitgereik oor hoe kommandolede hulle moet gedra: Hy riep toen naby hem, alle de onderhorige offisieren, naar rang; de assistent Kommandanten, de veldkornets, tot korporaals toe; vermaande hen desnodig tot manmoedigheid en voorzigtigheid; herinnerde hen, “hoe ‘n zaak zonder God begonnen, verydeld wordt; hoe ‘n ieder zich behoorde te gedragen, in het slaan tegen de vyand; dat wy, als redelike schepsels onder het licht van ‘t Evangelie geboren, hen niet gelyk moeten zyn, in het vernielen van onnozele vrouwen en zuigelingen; en dat wy van God begeren mogen, hetgeen met Zyne gestrenge regtvaardigheid niet strydig is. Hy vermaande hen verder, hunne onderhorigen op te wekken, om ‘s avonds en ‘s morgens hunne diensten en verrigtingen aan God op te dragen in gebeden; dat zy de H. Sabbath, ter ere van God zouden besteden, en nalaten die groten naam ydelik te gebruiken, en de Allerhoogste te lasteren. Hy zeide verder, hoe verblyd hy was te mogen ondervinden, dat de rust en de redelikheid in broederliefde nog heerste, onder zo vele duizende zielen, als in éen huis tezamen wonende, en dit boven zyne verwachting; dat hy nogtans een ieder vermanen moest, om nu de handen ineen te slaan, om álles uit de weg te ruimen, dat onénigheid werkt, opdat wy, als een lichaam, met Gods hulp, ons voorgenomen werk mogten uitvoeren, – en herinnerde hen eindelik met herhaaldelik Eendracht maakt magt”. Onder al verbood hy scherpelik, dat niemand zich zal mogen bemoeien met het gevangennemen van Kaffer kinderen of vrouwen, gedurende het gevecht.

In die lig van dit alles, is dit duidelik dat Hoofkommandant Pretorius baie ernstig besin het oor die bewoording van die Gelofte. Die woorde is versigtig gekies en mag nie verander word nie. Die outentieke Gelofte, soos op 9 Desember 1838 opgeteken, lees as volg: Des Zondags morgens, vóordat de godsdienst begon, liet de Hoofd-Kommandant degenen die de godsdienst zouden verrigten, by malkander komen, en verzocht hen, met de gemeente te spreken, dat zy allen volyverig in geest en in waarheid, tot God mogten bidden, om Zyne hulp en bystand, in het slaan tegen de vyand; dat hy aan de Almagtigen ‘n gelofte doen wilde, (indien allen wel willen), – “om zo de Heere ons de overwinning  geven mogt, ‘n Huis tot zyns Grote Naams gedagtenis te stichten alwaar het Hem zal behagen,” – en dat zy ook moesten afsmeken, de hulp en bystand van God, om deze gelofte zeker te kunnen volbrengen, en dat wy de dag der overwinning, in ‘n boek zullen aantekenen, om dezelve bekend te maken, zelfs aan onze laatste nageslachten, opdat het ter Eere van God gevierd mag worden. De heeren Cilliers, Landman en Joubert, waren opgeruimd in het gemoed, om zulks te horen; zy onderhielden hunne gemeentens hierover en verkregen hunne algemene toestemming.

Hoofkommandant Pretorius het op 22 Desember ʼn verslag geskryf aan die Volksraad: “Verder wens ik UE. Ook ter kennis te brengen, dat wy alhier onder elkander besloten hebben, om den dag onzer overwinning , zynde Zondag den 16 dezer maand December, onder ons gansche geslacht te doen bekend worden, en dat wy het aan den Heer willen toewyden, en vieren met Dankzeggingen, zoo als wy, voor dat wy tegen den vyand streden, in het openbare gebed beloofd hebben, zoo ook, dat zoo wy de overwinning verkrygen mogen, wy den Heere tot zyns naams gedachtenis, een huis stichten zullen, alwaar Hy ons zulks aanwyzen zal; welke geloften wy nu ook hopen te betalen, met de hulp des Heeren, nu hy ons gezeggend, en onze gebeden verhoord heeft.“

Oral waar die Gelofte herdenk word, word daar jaar-vir-jaar die verkeerde bewoording voorgelees: dat, as Hy ons sal beskerm en ons vyand in ons hand sal gee, ons die dag en datum elke jaar as ʼn dankdag, soos ʼn sabbat sal deurbring; en dat ons ʼn huis tot Sy eer sal oprig waar dit Hom behaag. Dit is veral die “huis tot Sy eer sal oprig” wat ons mislei en gelei het tot die mistasting dat die kerkgeboutjie wat die Voortrekkers in Pietermaritzburg opgerig het, die nakoming van die Gelofte was. Stig en oprig het heeltemal verskillende betekenisse. Om ʼn kerk te stig is iets anders as om ʼn kerk op te rig.

ʼn Huis is ʼn plek waar iemand woon. In die Ou Testament is na die Tempel in Jerusalem verwys as die Huis van die HERE (YHWH). Dit was opgerig op instruksie van die HERE volgens die bouplanne wat Hy verskaf het. Na die hemelvaart van Jesus (Yeshua), is die tempel vernietig want Hy woon nou in die mense wat aan Hom behoort. Dit is ʼn mistasting om ʼn kerkgebou so te noem. Die outentieke Gelofte het onderneem om vir die HERE (YHWH) ʼn woonplek vir Sy “naams gedachtenis” te stig.

Die Voortrekkers het uit die Kaapkolonie getrek om ʼn eie grondgebied te bekom waar hulle ʼn eie land met ʼn eie regering kon hê. Na Bloedrivier het hulle die Republiek van Natalia in 1939 gestig. Hierdie republiek moes die plek wees waar die “naams gedachtenis” van die HERE ʼn woonplek kon hê.

...


Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Die verborge oorlog

Illustrasie: https://nuus.info/onverklaarde-oorlog-vind-plaas-teen-die-afrikaner-in-suid-afrika/

Daar is ʼn omvattende aanslag teen die Blankes in Suid-Afrika. Teen die Boere en Setlaars, nie teen die meelopers nie.

ʼn Gewone oorlog is waar volke of lande teen mekaar veg met tenks, missiele, ensovoorts. Hulle weermagte is in ʼn stryd teen mekaar gewikkel. Tans is ons nie in so ʼn oorlog betrokke nie. Die aanslag teen ons is anders en vind op vier fronte plaas: daar is ʼn fisieke aanslag, daar is ʼn kulturele aanslag, daar is ʼn ekonomiese aanslag en daar is ʼn geestelike aanslag. Hoe ons ons hierteen moet verdedig is ʼn tameletjie.

Die fisieke aanslag teen ons is nie ʼn amptelik verklaarde oorlog nie. Dit word ontken dat daar teen die Blankes ʼn oorlog gevoer word. Die tipe oorlog wat gevoer word is ʼn terroriste oorlog en het al die kenmerke van terrorisme. Die doel is om deur terreur vrees en onderdanigheid by ons volk te kweek. Dit moet nie as ʼn oorlog herkenbaar wees nie en die hele volk moet geïntimideer word. Die barbaarse plaas- en dorpsmoorde is deel daarvan. Die aanvallers is nie vooraf bekend nie, dit kan enige iemand wees. Die teikens is ook nie vooraf bekend nie, die slagoffers is ook nie vooraf bekend nie. Daar is geen moontlikheid om die terroriste te beveg nie, hulle kan nie met ʼn teenoffensief aangeval word nie. Ten beste kan verbeterde veiligheidsmaatreëls dit verminder, maar nie verhinder nie. Die opset is tans dat die staat beweer dit is “gewone misdaad” en dat die polisie (met bittermin sukses) dit moet hanteer.

Alhoewel dit nie tans direk teen ons gemik is nie, is daar ook die gewelddadige onluste met brandstigting en plundery. Hoe lank gaan dit duur voordat dit spesifiek teen Blankes gerig gaan word? Ons moet ons vir so ʼn moontlikheid voorberei.

Dan is daar dorps- en straatname wat verander word. Standbeelde van volkshelde word beskadig en moet verwyder word. Daar is pogings om al ons volksimbole uit te wis: die Unievlag, die Stem en die Springbokembleem. Dan is daar ook die aanslag teen Afrikaans en alles wat Afrikaans is. Ons voorgeslagte het met opoffering Afrikaanse universiteite gebou, nou is dit afgebreek en moet ʼn nuwe Afrikaanse universiteit weer gebou word. Eintlik is daar ʼn hele klomp goed wat ons tot stand gebring het, wat vernietig is en weer gebou moet word. Die doel van hierdie aanslag is om ons kultuur te vernietig. Van ons kultuurgoed word reeds nie meer erken as ons kultuurskeppinge nie, dit word aan ander mense toegeskryf.

Die staat diskrimineer teen Blankes deur Regstellende Aksie en die BBBEE beleid wat afgedwing word. Binnekort word onteiening van bates sonder vergoeding ook toegepas. Die eerste slagoffers is die eienaars van landbougrond, daarna kry die eienaars van ander bates ʼn beurt. Die propaganda is dat Blankes baie ryk geword het uit die verdrukking van Bantoes en die diefstal van grond. Daarmee saam is daar die verskynsel van Blanke plakkerskampe en Blanke armoede.

Ons volkskultuur is ook deur ons Christelike godsdiens gevorm. Die staat wil wette, wat in stryd met ons godsdiens is, op ons afdwing. Die keuse waarvoor ons gestel word, is: moet ons God gehoorsaam of moet ons die mens gehoorsaam? Dieselfde keuse as wat ons voorgeslagte ook moes maak. Hulle het gekies om God te gehoorsaam en was bereid om die prys daarvoor te betaal.

Die oorlog teen ons is omvattend. Die vyand is nie net die gewelddadige massas nie, dit is ook die staat en die staatsorgane. Hulle word bygestaan deur die hoofstroommedia en van ons eie verloopte kerke, joernaliste en akademici. Die belangrikste wapen wat teen ons gebruik word is die leuen.

Ons jongmense word blootgestel aan die leuen in die skole en universiteite. Soek jy inligting op die internet oor “Apartheid”, kry jy net een weergawe. Dinge wat jy self gesien en beleef het, kan jy nêrens vind nie.

Een groot leuen is “Apartheid”. Die Blankes wou nooit oor die ander bevolkingsgroepe regeer nie, dit was ʼn ongeluk van die geskiedenis dat Suid-Afrika in 1910 ontstaan het as ʼn multikulturele staat. Effektief het die Blankes ʼn “voogdyskap” oor die ander bevolkingsgroepe geërf. Die Blankes se vlak van beskawing was heel anders as die van veral die Bantoes. Hierdie probleem met voogde wees vir die Nie-blankes was ʼn groot probleem en daar is gesoek na ʼn morele en regverdige oplossing vir die saak. Dit het tot die totstandkoming van die beleid van Afsonderlike Ontwikkeling (die amptelike naam) gelei. Daarmee het die Blankes verantwoordelikheid geneem vir die onontwikkelde Bantoe volke. Dit was nie hulle wetlike plig om verantwoordelikheid vir die Bantoes te neem nie, hulle het dit as ʼn daad van naasteliefde gedoen. Die beleid se grootste probleem was die aanwas van die Bantoebevolking – daar kon nie voorgebly word met die voorsiening van werkgeleenthede, huisvesting, onderwys en mediese sorg nie. Die Bantoes het uit hulle tradisionele woongebiede verhuis na Blanke gebiede toe op soek na ʼn beter lewe as wat hulle tradisionele leiers aan hulle kon bied. Die Blanke belastingbetalers kon net soveel bekostig. Die beleid het nie ontstaan uit die begeerte om te onderdruk nie, dit het ontstaan uit die begeerte om op te hef.

Die beleid was so suksesvol dat die Suid-Afrikaanse Bantoes ʼn beter lewenstandaard gehad het as in enige ander Afrikaland. Daar was bankies gereserveer vir Blankes en bankies gereserveer vir Nie-blankes. Nie-Blankes het ʼn bankie gehad om op te sit, hulle hoef nie op die grond te gesit het nie. Daar was skole vir Blankes en skole vir Nie-Blankes. Die destydse regering het met hoofsaaklik Blanke belastingbetalers se geld skole vir Nie-Blankes gebou. Nie-Blankes was nie ongeletterd gelaat sodat hulle op hulle plek kon bly nie. Dieselfde het gegeld vir universiteite, hospitale en nog meer. Die leuen oor “Apartheid” is dat die motief daaragter voorgestel word asof Blankes net Bantoes wou onderdruk. Spandeer jy soveel geld en moeite om gelyke geriewe daar te stel en om nywerhede naby tradisionele woongebiede op te rig as jy iemand wil onderdruk?

Dit was hoofsaaklik kommuniste wat “Apartheid” wou gebruik om die Bantoe meerderheid te monster vir hulle saak. Daarin was hulle suksesvol en het met die hulp van ander kommuniste en kommunistiese lande ʼn terreur veldtog teen die Blanke staat begin. Talle burgerlikes (Blank en Nie-Blank) het gesterf of is vermink deur terreurdade. In later jare het enkele regeringsamptenare, in die bevegting van terrorisme, hulle skuldig gemaak aan wandade. Die oorgrote meerderheid Blankes (ook die staatsamptenare) was nie bewus daarvan nie en sou dit nie goedgekeur het nie.

Die beskuldiging van “rassisme” is nog een van die leuens. Dat daar verskille is tussen individue, volke en rasse is vanselfsprekend. In Suid-Afrika word “rassisme” vandag gesien as rassehaat. Die leuen wat oor en oor herhaal word, is dat Blankes die Nie-Blankes (veral die Bantoes) haat. Hoekom sou ʼn suksesvolle Blanke ʼn onsuksesvolle Bantoe haat? Daar was ook nog nooit ʼn siening by die deursnee Blankes dat hulle wil of moet heers oor Nie-Blankes nie.

Ons weet wie die vader van die leuen is. Dit maak van hierdie aanslag teen ons ʼn geestelike oorlog. Efesiërs 6:10-12: Wees daarom, my broers, versterk in ons Meester en in die grootheid van Sy krag. Trek al die wapenrusting van God aan sodat julle in staat is om staande te kan bly teen die strategieë van die teëstander, want julle geveg is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die heersers, teen die outoriteite, teen die heersers van hierdie wêreld van duisternis en teen bose geeste onder die hemel. (PWL-vertaling)

Wat is die doel met al hierdie aanslae teen ons? Die hoofstroommedia ontken dat daar so ʼn aanslag teen ons is. Party beweer dat hierdie aanslae ʼn “samesweringsteorie” is van Blanke regses. Ander weer sê dat Blankes dit verdien weens hulle misdade teen die Bantoes.

...

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Regte-egte Christene

Illustrasie: https://www.abebooks.com/book-search/title/die-pelgrim-se-reis/

Voordat ons oor Christene kan praat, moet ons eers verduidelik van wie ons praat.

Daar is mense wat ʼn probleem met Christene het, soos ateïste en so. Hulle het skynbaar nie ʼn probleem met Boeddhiste, Hindoes, Jode en Moslems nie. Hulle het net ʼn probleem met Christene. Moslems het ook ʼn groot probleem met Christene.

Wat bedoel hulle as hulle van Christene praat? Moslems sien Kersfees as ʼn christelike fees (wat dit nie is nie) en beskou mense wat Kersfees vier as Christene. Daar word ook aanvaar dat iemand wat aan ʼn kerk behoort ʼn Christen is – al sou daardie persoon nooit ʼn voet in ʼn kerk sit nie. Daar is natuurlik ook baie persone wat, as jy hulle vra, hulleself beskryf as Christene – maar daar is niks aan hulle wat van hulle Christene maak nie. Daar is ook sulke halwe-Christelike groepe en mense wat baie godsdienstig is, maar eintlik nie werklik Christene is nie.

Dit alles is ʼn baie groot probleem vir regte-egte Christene. Sê jy vir iemand dat jy ʼn Christen is, dink hulle jy is dieselfde as al die ander wat ook so sê. Is daar nie ʼn ander naam wat jy kan gebruik om regte-egte Christene van die res te onderskei nie? Dit is al probeer, maar dit werk nie baie goed nie. Noem jy jouself byvoorbeeld ʼn Nasarener, word jy misverstaan of iemand anders begin ook die naam gebruik. Ons hou dus maar by die naam Christene en probeer om die regte-egte Christene te beskryf.

ʼn Regte-egte Christen is in die eerste plek ʼn selferkende sondaar. ʼn Sondaar is iemand wat ʼn mislukking is. Hy besef hy is ʼn oortreder. Hy skiet te kort. Hy voldoen nie aan die Skepper se vereistes nie en is ʼn teleurstelling vir Hom. Hy weet hy doen en dink verkeerde goed. Hy doen ook verkeerd aan ander mense. Hoewel hy weet hy is ʼn sondaar, wil hy nie so wees nie. Hy wil graag ʼn goeie verhouding met sy Skepper en ander mense hê, maar hy kan nie. Daar is by hom ʼn onvermoë om nie sleg te wees nie. Op sy eie, op eie stoom, met die beste wil in die wêreld, kan hy nie ʼn beter mens wees nie. Hy besef hy is verlore. Dit is onmoontlik vir hom om te dink hy is beter as ander mense, hy kan nie neersien op ander mense nie, hy kan nie ander mense verwyt vir hulle sondes  nie.

Die regte-egte Christen wil uit sy verlore toestand gered word. Hy kan nie homself red nie, hy het iemand nodig wat hom kan red. Die regte-egte Christen het uitgevind dat daar wel ʼn redder beskikbaar is. Hy het uitgevind dat Jesus Christus (Yeshua die Gesalfde) gekom het om mense soos hy te red. Deur Jesus Christus kan hy ʼn nuwe lewe kry, daar is hoop vir hom en hy kan in die regte verhouding met sy Skepper en ander mense kom.

Daar is net een persoon wat hom kan red, slegs Jesus Christus kan hom red. Net Hy en niks en niemand anders nie. Jesus Christus is die enigste weg tot vergifnis, versoening en verandering. Dit help nie om ʼn goeie mens te wees nie, dit help ook nie om goeie dade te doen nie, lidmaatskap van ʼn kerk kan dit nie doen nie, afgestorwe heiliges kan dit nie doen nie, geen godsdiensleier kan dit doen nie. Dit help ook nie om die Ou-Testamentiese wette te onderhou nie. Slegs Jesus Christus.

Om deur Jesus Christus gered te word, is daar net een ding wat jy moet doen: jy moet Hom vertrou. Die tweede kenmerk van die regte-egte Christen is dat hy vir Jesus Christus ten volle vertrou en op Hom staat maak. Hy hoef niks meer en niks anders te doen nie. Jy word alleenlik deur vertroue gered. Die woord “geloof” het nie meer dieselfde betekenis as vroeër nie. Jy kan glo dat Jesus gebore is, gekruisig is, opgestaan het uit die dood en opgevaar het na die hemel maar dit beteken nie dat jy Hom vertrou nie.

Die regte-egte Christen wil nie bly soos hy is nie. Hy wil verander. Hy wil nie meer slegte gedagtes en emosies hê nie, hy wil nie meer verkeerde dinge sê en doen nie. Hy wil wees soos sy Skepper wil hê hy moet wees. Die regte-egte Christen wil verander. Daar is wel ʼn proses van verandering tot sy beskikking: dit word “heiligmaking” genoem. Jesus Christus het na Sy hemelvaart ʼn Helper gestuur: die Heilige Gees. Met Sy hulp gebeur dit dat die regte-egte Christen stukkie vir stukkie verander – van binne af buite toe. Hierdie proses duur lewenslank en daar is dikwels terugslae wat oorkom moet word. Hierdie proses bly jou herinner aan wie jy was en dat jy steeds nie beter as ander mense is nie.

Hoe kan ons weet wat ons Skepper van ons verwag? Hoe weet ons wat Jesus Christus gedoen en geleer het? Slegs die Heilige Skrif het die antwoorde. Die regte-egte Christen hoor die stem van sy Meester in sekere boeke. Hierdie boeke is deur God geïnspireer, hulle is anders as ander boeke. Hierdie boeke word die Bybel genoem en bevat die boeke wat van omtrent 200 n.C. tot vandag toe gebruik word. Die regte-egte Christen doen moeite om hierdie boeke te bestudeer, hy neem hulle ernstig op en probeer sy lewe daarvolgens inrig. Die regte-egte Christen is ook gesteld op die akkuraatheid van vertalings en interpretasies. Hy is ʼn lewenslange student van die Heilige Skrif en gebruik slegs die Heilige Skrif.

Die regte-egte Christen weet dat hy dit nie verdien het om gered te word nie. Dit is ʼn geskenk wat hy ontvang het, dit is ʼn onverdiende guns wat hy ontvang het. Sy redding was slegs deur genade. Hy kan nie self daarop roem nie. Hy kan slegs aan Jesus Christus die eer daarvoor gee.

Die regte-egte Christen kry teenstand van sy gesin, sy familie, sy vriende en sy kollegas. As die regte-egte Christen ʼn Jood was, word hy ʼn uitgeworpene by sy eie volk. As hy ʼn Moslem was, kan hy doodgemaak word. As hy in ʼn kommunistiese land gewoon het, kon hy tronk (of strafkamp) toe gaan. Party is selfs geestelik versteurd verklaar. Behalwe vir ander regte-egte Christene, hou ander mense nie van iemand wat ʼn regte-egte Christen word nie. Al doen hy niks aan hulle nie, al hou hy by homself, mense voel geïrriteerd deur hom. Hulle hou ook nie daarvan dat hy verander nie, dit maak hulle ongemaklik.

Om ʼn regte-egte Christen te wees, is nie maklik nie. Dit is ʼn moeilike pad maar dit is die moeite werd. ʼn Regte-egte Christen wil sy nuwe lewe nooit verloor nie. Hy wil nie weer terugkeer na sy ou lewe nie.

...

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin

Nuwe e-boek: Die Storie van ons Volk

Daar is ‘n rede waarom mense sê dat die voltooiing van ‘n nuwe boek soos die geboorte van ʼn baba is. Want dit is. My nuwe boek handel oor ons – die Afrikaners of Boere of Boere-Afrikaners. Dit is ‘n beskrywing van ons kenmerke, ons volkskarakter, ons kultuur en sulke dinge.

Ek het al in die vroeë 1990’s begin met my studie van hierdie onderwerp. In daardie dae was ek aangewese op die plaaslike biblioteek – waar ek nogal heelwat oor die onderwerp kon kry.

My boekelys het meer as ‘n honderd werke  waar ek inligting kon bekom. Dan was daar ook sienings en inligting uit koerantuitknipsels en algemene webwerwe wat ek geraadpleeg het.

‘n Deel van die inhoud van die boek het ek ook as artikels hier gepubliseer, maar binne ‘n ander konteks. Die boek bevat alles wat ons as volk uniek maak. Gewoonlik kan mens ‘n volk beskryf tot by die vorige geslag, dit wil sê tot so 25 jaar gelede – toevallig 1994. Nogtans het ek my bes probeer om ons tot vandag toe te beskryf. Dit is moeilik om presies te sê hoe ons vandag is, want ons is nog in ‘n veranderingsproses.

Dit is uiters belangrik dat ons ons in etniese terme moet kan beskryf, want dit is slegs op grond van ons etnisiteit dat ons kan aanspraak maak op ons voortbestaan as ‘n volk.

Om ‘n beter idee te gee van die boek se inhoud, sluit ek die inhoudsopgawe hier in.

INHOUDSOPGAWE

  1. Die eerste 50 jaar
  2. Ons Volksnaam
  3. Ons voorgeskiedenis

3.1 Waar kom Europeërs vandaan?

3.2 Ons is van Germaanse afkoms

3.3 Die nageslag van Geuse

3.4 Die nageslag van Platduitsers

3.5 Die nageslag van Hugenote

3.6 Die nageslag van Nonkonformiste

3.7 Die nageslag van latere aankomelinge

  1. Een groot familie

4.1 Familie uitleg

4.2 Familiegeskiedenis

4.3 Familiewapens

  1. Ons Volkstaal

5.1 Die voorgeskiedenis van ons volkstaal

5.2 Die ontstaan van ons eie taal

5.3 Hoe ons die volkstaal gebruik

5.4 Van volkstaal tot kultuurtaal

5.5 Ons hou daarvan om nuwe woorde te skep

  1. ʼn Godsdienstige volk

6.1 Die erfenis van ons stamouers

6.2 Die protestantse leefwyse

6.3 Die gelofte

6.4 Afrikaanse kerkgenootskappe

6.5 Andertalige kerkgenootskappe

6.6 Die ware Boerekerk

7 Geesteskultuur     

7.1 Algemeen

7.2 Volksgelowe

7.3 Boerewetenskap

7.4 Boererate

7.5 Van geboorte tot begrafnis

7.6 Hoe ons verjaardae vier

7.7 Plesierige geleenthede

  1. Stoflike kultuur

8.1 Eers was ons plaasjapies

8.2 Toe word ons stadsjapies

8.3 Woningbou

8.4 Volksvervoermiddels

8.5 Volksdrag

8.6 Volkshandwerk

8.7 Boerekos

8.8 Boeredans

8.9 Boerebrandewyn

8.10 Volksmonumente en –museums

8.11 Ons eie volksweermag

  1. Volksimbole

9.1 Het ons ʼn Volksvlag?

9.2 Het ons ʼn Volkslied?

9.3 Het ons ander Volksimbole ook?

10 Volksfeeste         

10.1 Die eiesoortigheid van ons volksfeeste voor 1994

10.2 Feeste wat in 1994 afgeskaf is

10.3 Geloftefees

10.4 Kersfees

10.5 Nuwejaarsfees

10.6 Paasfees

11 Volksaard

11.1 Karakter eienskappe

11.2 Sosiale onderskeid

12 Volksverval         

12.1 Die adder in die boesem

12.2 Sedelike verval

12.3 Godsdienstige verval

12.4 Die gevolge van verval

13 Bedreigings vir ons voortbestaan      

13.1 Kwynende getalle

13.2 Alles is vernietig

13.3 Ons het nie ʼn land nie

13.4 Die verlore vryheidsdrang

13.5 Volksverdeeldheid

14 Die laaste 50 jaar

Boekelys

Indien iemand graag die boek wil bekom maar dit nie kan of wil koop nie, kan ‘n motivering gestuur word aan ons borg by: buitepos@minderheidsverslag.co.za.   

...

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Facebooktwitterpinterestlinkedin