2019 Verkiesing – ʼn Raaisel

Illustrasie: https://www.litnet.co.za/verkiesing-2019-vir-wie-om-te-stem/

Waar ek woon is ʼn 95% (ek skat) wit woonbuurt. Hoeveel Afrikaanssprekend is weet ek nie, maar dit moet by ver die meerderheid wees. Die meeste Engelssprekendes kan Afrikaans praat. Verder val ons onder ʼn DA munisipaliteit. Ons het gevolglik baie beter dienslewering as wat die naburige ANC munisipaliteit lewer. Met die laaste munisipale verkiesing was die blankes se argument dat hulle DA stem ter wille van munisipale dienste.

Op ʼn plaaslike geselsgroep spog ʼn DA-ondersteuner vanoggend dat 79% van die wyk DA gestem het. Die goeie nuus is dat 21% nie vir die DA gestem het nie. Ek vra toe hierdie persoon of hulle AA, BEE, EWC ondersteun. Die persoon se antwoord was: “He?”. Ek antwoord dit is mos DA beleid? Ek het nie eers aborsie genoem nie.

Wat kan mens hieruit leer? Hoekom dink hulle die uitslag in die wyk is belangrik? Dink hulle dit het iets met plaaslike regering te doen gehad? Tweedens weet hulle skynbaar nie wat hulle party se beleid is nie. Hierdie wit mense stem vir wit werkloosheid, wit besighede se ondergang, wit mense se besittings wat sonder vergoeding afgevat gaan word. Ek dink nie dit is wat hulle regtig wil hê nie.

Wat is fout met hierdie witmense wat DA stem? Is dit ʼn kwessie van ondergemiddelde IK? Weet hulle nie wat om hulle aangaan nie? Stel hulle nie belang om te weet wat om hulle aangaan nie? Is hulle gebreinspoel?

Nog iets wat ek agterkom is dat van hierdie mense bang is om uit te vind wat om hulle aangaan. ʼn Paar weke terug was daar twee ontploffings hier naby. ʼn Paar mense het paniekerig geword. Die snaakse is dat niemand verder probeer uitvind het waar dit was en wat dit was nie. As jy probeer vra kry jy die antwoord dat dit verby is en dat jy nie ou koeie uit die sloot moet grawe nie. Die ander populêre antwoord is dat hulle nie politiek praat nie.

Wat dink jy? Hoe verstaan mens die witmense en hoe gaan hulle ooit bykom?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Die Boerevolk se eie wetenskap

Illustrasie: https://maroelamedia.co.za/debat/rubrieke/oom-herrie-se-kerrie-waterwys/

Kultuur kan ook die beskawingstoestand van ʼn volk beskryf. Volkswetenskap beskryf hoe ons volk sy eie natuurkunde ontwikkel het voordat die moderne wetenskap tot stand gekom het. Dit beskryf die kennis en kundigheid wat tradisioneel eie aan ons volk is en van een geslag na die ander oorgedra is. Volkswetenskap kom tot stand uit waarneming van die natuur. Die moderne wetenskaplike metode gebruik waarneming, eksperimentering, meting, wiskunde en herhaling om kennis te verkry.

Ons stamouers kon nie die waarnemings en kennis wat hulle in Europa gehad het, gebruik nie want die omstandighede in die Kaap was baie anders. Hulle was wel goeie waarnemers van die natuur. Hulle het die grond, die plante, die insekte en die diere se aard en gedrag geken. Die moderne wetenskap het toe nog nie bestaan nie. Natuurlik is daar foute gemaak, maar daar was ook baie korrekte gevolgtrekkings gemaak. Die moderne wetenskap kon van dit later bevestig, alhoewel die metode om daarby uit te kom verskil het.

Ons voorouers was oplettende mense. Jy moes weet wat in die natuur om jou aangaan en dit wat jy oplet, moes jy onthou. Mettertyd kom jy agter dat iets wat jy opgelet het by herhaling gebeur. Jou waarneming is dan dat indien een saak teenwoordig is, dit beteken dat iets anders daarmee verbind kan word. Die versameling van al hierdie gegewens gee dan aan jou natuurkennis wat jy dan weer aan jou kinders kan oordra.

...

Hulle moes hulle goggas ken. Wat is hulle funksies, veroorsaak hulle peste en plae, kan hulle jou wys waar water is en of dit gaan reën? Wat van die voëls? As jy hulle dophou sal een jou wys waar daar heuning is en die kwêvoël sal jou waarsku. Jy moes die wilde diere se gewoontes ken as jy gaan jag vir die pot. Party wilde diere se gedrag kan jou waarsku dat dit gaan reën. Die veeboer moes natuurlik ook sy eie vee goed ken. Hy moes ook veesiektes ken en behandel.

Die beskikbare weiding kan goed of sleg wees vir jou vee. Een soort grond is goed vir ʼn sekere gewas maar sleg vir ʼn ander gewas. Plante kan ook aandui waar daar ondergrondse waterare is. Jy moet weet watter bome se hout jy kon gebruik en natuurlik ook waarvoor jy dit kan gebruik.

Daar was ook ʼn geloof dat vure rondom gesaaides en binne vrugteboorde beter oeste tot gevolg het. Die rook het blykbaar teen ryp en insekte gehelp. Daar word gesê dat muggies nie tussen bloekombome voorkom nie en dat kakiebos ook goggas verdryf.

Die maan speel ʼn belangrike rol in die natuurmens se lewe. Daar word geglo dat die maan alles op aarde beïnvloed, ook die plante, diere en mense. Een waarneming het te doen met die beste tye om te plant, ʼn ander met wanneer die beste snoeityd is. Daar word ook geglo dat die maan ʼn invloed uitoefen op die bloedsomloop van lewende wesens. Met volmaan is die bloed glo op “hoogwatermerk” en met nuwemaan op “laagwatermerk”. Hiervolgens moes jy nooit vee kastreer met volmaan nie en was dit beter om met nuwemaan te slag. Daar is ook geglo dat die maan ook die beste visvangtye aandui.

Die natuurmens glo dat die maan ʼn invloed het op die weer. Kennis van maansveranderinge help met die voorspelling van weersveranderinge. Daar word gelet op die fases van die maan. Sommiges meen dat die halfmaan wat “skep” beteken dat dit nie gaan reën nie en dat die halfmaan wat “gooi” beteken dat dit gaan reën. Daar word geglo dat dit die meeste ryp op maanligaande.

Vir die pioniers in die binneland was die beskikbaarheid van water krities. Die Karoo is droë wêreld, en noord van die Oranje is daar ook dikwels droogtetoestande. Die pioniers het die weer dopgehou en dan waarnemings gemaak. Een metode is om die gesteldheid van die lug waar te neem. Kennis van die wolke is belangrik want dit dui op watter weer later verwag kan word. Hoe hoog die wolke is kan toon of die wolke naby ʼn versadigingspunt is en of reënweer verwag kan word. Die kleur van die hemelruim is ook belangrik. Indien die lug in die oggend rooi is, kan reënweer dieselfde dag verwag word. Indien die lug met sononder rooi is, kan mooiweer verwag word. Weerlig in die middel van die nag voorspel reën vir ʼn paar dae.

Die voorkoms van droogtes het ons protestantse voorouers leer bid vir reën, want hulle het hulle totale afhanklikheid van God besef. Biddae en dankdae is steeds deel van ons kultuur.

As daar nie genoeg bogrondse water beskikbaar is nie, en die reën bly weg, dan moet daar gesoek word na ondergrondse water. Dit word gedoen deur waterwysers. Sommige persone, miskien een uit honderd, het die vermoë om ondergrondse water op te spoor. Daar word gemeen dat die beweging van die water wrywing veroorsaak. Die wrywing veroorsaak dan ʼn magnetiese of elektriese uitstraling wat deur sensitiewe persone aangevoel word. Die waterwyser moet ook kennis van waterare en kruispunte hê.

Meeste waterwysers gebruik apparate in hul soeke na water. Meestal word ʼn mikstok gebruik, die mikstok beweeg wanneer oor die aar geloop word. ʼn Ander apparaat is L-vormige drade wat ook in die waterwyser se hande beweeg wanneer daar oor are geloop word. Nog ʼn apparaat is om ʼn bottel vol water op die handpalm te dra. Daar is ook sekere persone wat met die blote oog water kan opspoor.

Om ondergrondse water op te spoor is reeds ʼn groot hulp. Dit is ʼn verdere hulp om te weet hoe diep en sterk die water is. Sommige waterwysers het vir hulleself tegnieke ontwikkel waarmee hulle diepte en sterkte kan bepaal.

Daar is ʼn minderheid mense wat waterwys as towery of iets dergeliks beskou. Ondervinding toon egter dat waterwysers meer betroubaar is as geoloë.

Die moderne stedeling het nie die voorgeslagte se natuurkennis meer nodig nie want hy het toegang tot die moderne wetenskap. Landbouers het ook toegang tot die moderne wetenskap en gebruik dit ook. Nogtans is daar nog steeds mense wat natuurkennis gebruik om te weet wat die weer gaan doen. Daar is nog steeds waterwysers wat gebruik word.

Die voorgeslagte se natuurkennis is nie vergete en verlore nie, dit word nog steeds oorgedra en gebruik.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Wat is Volksgeloof?

Illustrasie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Spook#/media/File:William_Hope_001.png

Volksgeloof en kerkgeloof is twee heeltemal verskillende sake. Volksgeloof is nie ’n godsdienstige of wetenskaplike oortuiging nie. Sommige mense verkeer onder die indruk dat iets deur bonatuurlike magte of kragte veroorsaak word. Hierdie mense poog dan om hierdie magte of kragte te benut of teen te werk. Meestal is dit om geluk te bekom en ongeluk te vermy.

Baie lank gelede was ons Germaanse voorgeslagte heidene. Nadat hulle gekersten is, was hulle vir eeue Christene, waarskynlik Rooms-Katoliek. Ons direkte voorgeslagte het, as Protestante, met die Rooms-Katolieke Kerk gebreek. Ons stamouers was stoere Calviniste wat hulle nie met  òf heidense òf katolieke praktyke opgehou het nie. Ons sou dus kon dink dat ons geen volksgeloof erfenis het nie.

Het jy al gehoor dat die getal 13 ongelukkig is?  Dat ’n gebreekte spieël sewe jaar van ongeluk veroorsaak? ’n Hoefyster aan die deur is ’n gelukbringer? ’n Swart kat bring ongeluk en ’n molpootjie bring geluk? Al hierdie goed is bygelowe wat ons vandag nog teenkom. Waar kom dit vandaan as dit nie van ons stamouers af  kom nie?

...

Almal het seker gehoor van dwergies, feetjies, kabouters en elwe. Ook van meerminne en weerwolwe. Dwergies is aardmannetjies wat snags uitkom. Feetjies is vriendelik en beskerm mense. Kabouters bly in die dakstrooi en is aan daardie huis verbonde. Elwe is die siele van afgestorwenes wat in bosse, berge en riviere woon. Dan is daar is ook nog Klaasvakie, die tandemuis en die ooievaar wat babas bring. Vandag weet ons van hulle uit kinderstories. Ons weet hulle bestaan nie regtig nie.

Paaiboelies (kinderskrikke) se doel is om kinders se gehoorsaamheid te bevorder of om hulle van gevaarlike plekke af weg te hou. Paaiboelies kan mense, halfmense, diere of leweloses wees. Antjie Somers is een.

Die moderne wetenskap het betreklik onlangs tot stand gekom. Voor dit was daar geglo dat die aarde plat is, dat die maan geestesversteurings veroorsaak, dat die sien van ʼn verskietende ster jou wense sal bewaarheid. Die eet van geelwortels gee krulhare, klawervier is ʼn gelukbringer. Daar was geglo in fabelagtige diere soos die griffioen en eenhoring – dit word nog steeds in heraldiek gebruik. ʼn Uil is ʼn onheilsbode en vlermuise sit vas in mens se hare. Vandag is daar beter kennis beskikbaar en is hierdie gelowe net vir vermaak.

Die geloof in spoke is oeroud en kom voor in meeste kulture. Die mens se gees is ’n aparte innerlike wese wat met iemand se dood sy liggaam verlaat. ’n Spook is dan hierdie gees van ’n afgestorwene wat nie tot rus kom nie en ronddwaal. Spookgestaltes is soms sigbaar en soms onsigbaar. Hulle is plekgebonde en moet ’n mens kry om hulle te help. ’n Hemeling is ’n plaagsugtige of bose gees. ʼn Goeie spookstorie is goeie vermaak. Maar wie weet verseker dat daar nie spoke is nie?

Hekse ken ons net uit storieboeke en flieks. Blanke towenaars is hoofsaaklik daar om siektes te genees of boosdoeners aan die pen te laat ry. Hulle word “besprekers” genoem. Goëlery is waar een persoon deur ʼn ander geteister word deur bonatuurlike magte. Afweermiddels wat gebruik word is ʼn perdeskoen, knoffel, ʼn Bybel, ensovoorts. Die dinge is vreemd aan ons Protestantse erfenis en het vanuit ander oorde by ons aangekom. Tog is daar individue wat dit glo en beoefen. Spiritisme kom nie in ons kultuur voor nie. Hierdie goed is nie onskuldig nie en moet vermy word.

ʼn Nagmerrie in volksgeloof is iets anders as ʼn slegte droom, dit is ʼn nagbeklemming wat feitlik tasbaar is. Soms word ʼn gestalte gesien, die gestalte beklem die bors en asemhaling word berem. Dit is ʼn boosaardige aanval en bestaan regtig en kan ook as geestelike oorlogvoering gesien word. Daar word gemeen dat iemand van gedaante verander om snags boosheid te pleeg. Perde word ook aangeval en is die volgende oggend natgesweet en ontsteld.

Mense wil graag weet wat in die toekoms gaan gebeur. Gaan die ongetroude ʼn lewensmaat vind, gaan die sieke genees word, gaan geldsake verbeter? Waarsêers gebruik die sterre, die lees van handpalms en tarot kaarte om die toekoms te voorspel. Swart toordokters gooi dolosse. Protestante keur hierdie praktyke af, en meeste mense dink dit is bog. Nogtans is daar tog mense wat hulle hiermee ophou.

Voorbodes of voorspooksels is ʼn aanvoeling van naderende onheil, byvoorbeeld sterftes. Drome word gesien as boodskappers van God. Hemelse gesigte se doel is bekering of ʼn boodskap aan iemand wat op sterwe lê. Daar is ook persone wat as “eie profete” beskou word. Hierdie sake kom ook in ʼn Christelike konteks voor maar is nie noodwendig deel van kerkgeloof nie. Ons volksgeskiedenis het verskeie voorbeelde van besluite wat geneem is op sterkte van drome en die woorde van profete. Maak seker dat dit eg is voor jy keuses maak en besluite neem.

Daar is ook “christelike” bygelowe. Die duiwel word voorgestel met bokhorings, bokpote, drietand vurk en ʼn pylstert. Engele word voorgestel om soos mense met vlerke te lyk. Die vrug wat Adam en Eva geëet het was ʼn appel. Vermoedelik is hierdie van Rooms-Katolieke oorsprong. Hierdie sienings is foutief, maar daar is tog mense wat dit glo.

Kersfees en Paasfees is oorspronklik nie deur ons stamouers gevier nie. Dit het eers na die Britse besetting in 1806 ingesluip. Albei feeste bestaan gedeeltelik uit Bybelse en gedeeltelik uit heidense gebruike. Dit is nie suiwer Christelike of Bybelse feeste nie en behoort gesien te word as volksfeeste.

Ons Protestantse voorouers was sterk gekant teen onbybelse gelowe en praktyke, hulle het dit as afgodery gesien. Nogtans het sommige van hierdie bygelowe oorgebly uit die Oud-Germaanse tyd, miskien omdat dit hoofsaaklik vir kindervermaak is. Die Engelse kultuur was minder streng en ons het van die Oud-Germaanse gelowe by hulle oorgeneem. In ʼn minder mate, maar meer skadelik, het ons sommige gelowe en praktyke by Maleiers en Bantoes geleer.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Taal van digters, vakmanne en geleerdes

Illustrasie: https://af.wikipedia.org/wiki/Lys_van_Afrikaanse_vakwoordeboeke_en_terminologielyste

Na die Anglo-Boereoorlog het Lord Alfred Milner sy pogings om die Boerevolk te verengels verskerp. Hy wou graag hê al die Blankes moes goeie Britse onderdane wees en Engels praat, lees en skryf. Om dit te doen het hy gratis onderwys in Engels aangebied. Onderwys in Hollands was net in privaatskole beskikbaar wat die verarmde Boere nie kon bekostig nie. Hy was ook van plan om Engelse Nedersetters in te voer om die Boerevolk te verswelg met getalle. Dit het tot groot ontevredenheid gelei.

Die Boerebevolking het lank reeds twee tale gebruik: Boere-Afrikaans was hulle alledaagse spreektaal (volkstaal) en Nederlands was die geskrewe taal (kultuurtaal). Die ontwikkeling van Boere-Afrikaans tot ʼn volwaardige taal, wat gelykstaande aan Nederlands en Engels sou wees, het begin met die Tweede Afrikaanse Taalbeweging.

Kort na die einde van die oorlog begin ʼn nuwe geslag taalstryders te werk vir die erkenning van Afrikaans. Daar was geen spesifieke leier nie, maar die voortou is geneem deur Gustav Preller in Pretoria en JHH de Waal in Kaapstad. Ander persone wie ook genoem moet word, is Johannes Visscher en ds. Willem Postma in Bloemfontein, Johannes SM Rabie in Pietermaritzburg en DP du Toit in Cradock.

In 1905 word die Afrikaanse Taalgenootskap (ATG) in Pretoria en in 1906 die Afrikaanse Taalvereniging (ATV) in die Kaap gestig. Gustav Preller het die voortou geneem met ʼn reeks artikels in De Volkstem onder die titel Laat’t Ons Toch Ernst Wezen. Dit word beskou as die manifes van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Preller se standpunt was dat Afrikaans ʼn beter  kans op voortbestaan het as Nederlands, dat daar geen vyandigheid teen Nederlands is nie en dat daar so na as moontlik gehou moet word aan die Vereenvoudigde Nederlandse Spelling (VNS). Hy het heelwat ondersteuning gekry en dit lei tot die stigting van die ATG in Pretoria en Bloemfontein. Die ATV het hulle beywer vir Afrikaans as skryf- en spreektaal en samewerking met ander liggame wat Afrikaans wou bevorder.

...

Daar was hewige teenstand teen die bevordering van Afrikaans deur De Zuid Afrikaansche Taalbond, predikante, die Afrikaanssprekende elite en Onze Jan Hofmeyr. Die Taalbond het Nederlands as volkstaal beskou. Die teenstanders se argument was dat die Afrikaanssprekendes saam met die Nederlanders en Vlaminge ʼn groter kultuurgroep kon vorm wat beter kultuurprodukte sou kon lewer. Die voorstanders van Afrikaans as kultuurtaal het aangevoer dat Afrikaans sterk van Nederlands afwyk en dat hulle volksgenote nie regtig Nederlands magtig was nie. ʼn Volkstaal word nie bepaal deur die elite nie, dit word bepaal deur die gewone mense.

Die Taalbeweging het dadelik steun gekry deur letterkundige werk van kwaliteit deur persone soos Gustav S Preller, Eugene N Marais, Jan FE Celliers, Totius en C Louis Leipoldt. Van die groepe wat hulle beywer het vir Afrikaans het saamgewerk en die Suid-Afrikaanse Akademie in 1909 gestig. Die Akademie het begin werk aan ʼn Afrikaanse woordelys en spelreëls. Hierna kon Afrikaans as skryftaal vooruit gaan. In 1914 is Afrikaans erken as skooltaal in die Kaap, Transvaal en Vrystaat. In 1916 word Afrikaans as kerktaal erken. In 1918 het die staat Afrikaans erken, maar nie in wette en amptelike dokumente nie. Van 1925 af erken die staat Afrikaans ook in wette. Die Federasie van Afrikaanse Kultuurverenigings (FAK) is in 1929 gestig.

Die Nederduitse kerke was aanvanklik sterk gekant teen Afrikaans as kultuurtaal. Predikante is opgelei in Nederlands, hulle het ook in Nederlands gepreek. Hulle het Afrikaans as ʼn “barbaarsch patios” beskou. Nadat die staat Afrikaans erken het, is daar in 1919 deur die kerke aanvaar dat Afrikaans naas Nederlands erkenning moes kry. Daar was ook verset teen ʼn vertaling van die Bybel in Afrikaans, maar uiteindelik het daar in 1933 die eerste Afrikaanse Bybel verskyn. Dit is gevolg deur die Psalmboek in 1937 en die Gesangeboek in 1944.

Die Boere van die 19de eeu was selfonderhoudend en het al die werk self gedoen, hulle moes feitlik alle beroepe beoefen. Hy was veeboer, akkerbouer en veearts. Dan was hy ook smid, wamaker, messelaar en skoenmaker. Verder was hy ʼn jagter, ʼn handelaar en soms ʼn krygsman. Sy vrou was die kok, die kleremaakster, verpleegster en dikwels die onderwyseres. Die vakwoorde van al hierdie beroepe het hulle geken. Hulle het ook die kerk se taal geken. Die Republieke se administrasie en wette was in Nederlands en die Boere het dit ook geken. Afrikaans was ʼn ryk volkstaal met ʼn reeds bestaande en uitgebreide woordeskat.

Nadat Afrikaans staatstaal in 1925 geword het, is besef dat daar baie vertaalwerk gedoen sal moet word. Die wette en staatsdokumente sal nou ook in Afrikaans beskikbaar moes wees. Baie Boere het verstedelik en in die stede was daar gespesialiseerde beroepe met Engelse terminologie. In 1930 word die Sentrale Vaktaalburo gestig. Aanvanklik is staat gemaak op Nederlandse woordeboeke. Vandag is dit moeilik om te onderskei tussen woorde wat reeds in die volkstaal was, woorde wat uit Nederlands geneem is en vindingryke skeppings deur vertalers. In 1948 word die verskillende woordelyste verenig en in 1951 kom die Vaktaalburo tot stand. Hulle koördineer alle terminologiese werk. Hulle gebruik ʼn nuwe werkswyse deurdat die vakman betrek word en medeverantwoordelik word vir die vaktaal. Hulle het ook die publiek en ander taalgebruikers betrek hierby. Sedertdien het daar talle woordelyste en woordeboeke verskyn wat elke vakgebied dek. Boere-Afrikaans het Standaard-Afrikaans geword.

Vandag beskik Afrikaans oor ʼn vakterminologie vir haas elke bedryf en aktiwiteit. Behalwe die terminologie, is ook handboeke van elke beroepsrigting en studierigting beskikbaar. Of dit letterkunde is, of meganika is, of wiskunde is – dit kan in Afrikaans gedoen word. Afrikaans is in staat om in die moderne wêreld alles te doen wat Nederlands en Engels kan doen.

Dit is tragies dat al hierdie werk wat gedoen is, weggesmyt is deur politieke dwaasheid. Weer word Afrikaans bedreig en word die opofferings en werk van vorige geslagte ongedaan gemaak. Dit is ʼn groot skande wat oor ons gekom het en weer reggemaak sal moet word.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Die stamboom van Afrikaans

Illustrasie: http://www.oocities.org/hugenoteblad/geskSA.htm?201921

Ons taal word weereens aangeval en verneder, dikwels ook deur Afrikaanssprekende taalkundiges. Dit het mode geword om Afrikaans die skuld te gee vir politiek van die verlede deur dit politiek van die hede te maak. Daarom is dit nodig dat ons weer onsself moet herinner oor waar ons taal vandaan kom.

Dit is nie net mense wat stambome het nie, tale het dit ook. Afrikaans is ʼn Germaanse taal wat familie is van al die ander Germaanse tale. Germaanse tale is weer familie van ander tale en die stamboom gaan ver terug in die geskiedenis.

...

Hier aanvaar ons die Bybel as gesaghebbend en ons beginpunt is Genesis 10:2-5: Die seuns van Yefet was: Gomer, Magog, Madai, Yavan, Tuval, Meshekh en Tiras. Die seuns van Gomer was: Ashkenaz, Rifat en Togarmah. Die seuns van Yavan was: Elíshah, Tarshish, die Kittiërs en Dodaniete. Vanuit hierdie is die streke van die nasies verdeel in hulle lande, elkeen volgens sy taal, volgens hulle families, volgens hulle nasies. (PWL).

Noag het drie seuns (Sem, Gam en Jafet) gehad waaruit alle mense op aarde afstam. Jafet se afstammelinge het hulle gevestig aan die noordelike kant van die Middellandse See, die hele Europa, die Britse eilande, Skandinawië en die grootste deel van Rusland. Dieselfde familie het hulle ook in Persië en tot in Indië gevestig. Die verwantskap tussen al hierdie volke uit Jafet word bevestig deur die tale wat hulle praat. Aanvanklik het vakkundiges die groep tale Indo-Germaans of Aries genoem. Later is die naam verander na Indo-Europees. Die gemeenskaplike voorouerlike taal word Proto-Indo-Europees (PIE) genoem.

Indo-Europees bestaan uit omtrent 443 tale en dialekte. Dit sluit die meeste van die groot taalfamilies in Europa en westelike Asië in. Indo-Europees bestaan uit twee subgroepe: ʼn Satem- of ‘n Kentumgroep. Die groepe is vernoem na die woord vir 100: centum in Latyn (as ‘kentum’ uitgespreek) en satem in Avesties. Oor die algemeen is die “oostelike” tale Satemtale (Indo-Irans, Balto-Slawies), en die “westelike” tale Kentumtaal (Germaans, Italies, Kelties). Voorbeelde van moderne Satemtale is Hindi, Persies en Russies. Voorbeelde van moderne Kentumtale is Grieks, Spaans en Duits.

Die gemene voorouer van Germaans is Proto-Germaans. Een unieke eienskap van Proto-Germaans is die Tweede Germaanse klankverskuiwing wat tot die totstandkoming van Hoog-Duits gelei het. Die grootste Germaanse tale is Engels en Duits, met onderskeidelik ongeveer 400 en 100 miljoen moedertaalsprekers. Nederlands en Afrikaans is ook Germaanse tale.

Daar is twee groepe Germaanse tale: Wes-Germaans en Noord-Germaans. Wes-Germaans sluit Engels, Duits en Nederlands in. Noord-Germaans is die Skandinawiese tale Deens, Noors en Sweeds. Daar is omtrent 53 verskillende Germaanse tale en dialekte.

Die naam Nederduits of Platduits verwys na dialekte wat in Noord-Duitsland en Nederland deur omtrent 5 miljoen mense gepraat word. Mennoniete-gemeenskappe in Noord- en Suid-Amerika praat nog steeds Nederduitse dialekte wat as Plautdietsch bekend staan. Vroeër is die term Nederduits dikwels ook in Nederland gebruik as sinoniem vir Nederlands.

Nederfrankies is die tale en dialekte wat in Nederland, België, Suriname en Suidelike-Afrika gepraat word. Dit word ook in ʼn deel van Duitsland gepraat. Die moderne Nederfrankiese tale is Standaard-Nederlands en Standaard-Afrikaans. Nederfrankiese dialekte is Brabants, Hollands, Seeus, Suid-Gelders, Limburgs, Wes-Vlaams en Oos-Vlaams.

Taalkundiges sê vir ons daar is drie soorte Afrikaans: Kaapse-Afrikaans, Oranjerivier-Afrikaans en Boere-Afrikaans. Al drie het apart uit Nederlands ontstaan.

Kaapse-Afrikaans het by slawe, wat deur die VOC ingevoer is, ontstaan. Hierdie slawe het van verskillende plekke gekom en verskillende moedertale gehad. Maleis-Portugees was die lingua franca van die slawe. Die VOC het dit belangrik geag dat die slawe Nederlands moes leer en het in 1658 ʼn skool gestig vir slawekinders. Verder was dit ʼn vereiste dat slawe Nederlands moes praat indien hulle hul vryheid wou terugkoop. Uit hierdie mengelmoes het ʼn kreoliseringsproses plaasgevind wat tot ʼn nuwe taal, Kaaps-Nederlands of Kaaps-Afrikaans gelei het.

Oranjerivier-Afrikaans het ontstaan uit die kontak van die Khoi-Khoi en Nederlandssprekende veeboere in die noordelike binneland. Hierdie kontak was deur handeldryf en seisoenwerk. Die blankes het dit moeilik gevind om die Khoi-Khoi se taal aan te leer, met die gevolg dat die Khoi-Khoi hulle taal moes leer.

Boere-Afrikaans (wat Standaard-Afrikaans geword het), was ʼn voortsetting van die Nederlands wat die Vryburgers gepraat het. Dit was in wese Suid-Hollands wat vereenvoudig is. Dit is die taal wat aan die Oosgrens gepraat is en wat na die Groot Trek in die Boererepublieke gepraat is. Tot omtrent 1925 was sprekers van Boere-Afrikaans oortuig dat hulle Hollands praat.

Terloops: die name Diets, Duits, Duuts, en Dutch kom van die woord Germaanse woord “diet” wat volk beteken.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Van Bittereinders en Onversetlikes

Dit is nie presies seker hoeveel Boere aan die Anglo-Boereoorlog deelgeneem het nie. Daar word bereken dat met die uitbreek van die oorlog die Republieke 55 000 man onder wapen gehad het. Daar het omtrent 13 000 rebelle uit die Britse kolonies en 2 000 Europeërs by hulle aangesluit. In totaal was daar dan 70 000 man aan Boerekant.

Omtrent 4 000 het gesneuwel en omtrent 1 000 het weens siekte gesterf. Tussen 20 000 en 30 000 Boere is gevange geneem en na kampe vir Krygsgevangenes gestuur. Ongeveer 5 500 Boere het as Joiners oorgeloop na die Britte toe en ʼn verdere 15 000 het as Hensoppers oorgegee. Die oorblywendes wat aanhou veg het, is Bittereinders genoem. Daar was 20 000 Bittereinders oor met die Vrede van Vereeniging.

In die Krygsgevangenekampe het daar later twee faksies ontstaan, die Onversetlikes (of Onversoenbares) en die Inskiklikes. Die Britte het groot druk op die Krygsgevangenes uitgeoefen om ʼn eed van getrouheid aan die Britse Koning af te lê. Die wat nie wou nie was die Onversetlikes, die wat wou was die Inskiklikes. Die wortel wat die Britte voor die Boere se neuse gehou het, was dat diegene wat die eed neem, sou kon huis toe gaan. Dit het tot groot onmin tussen die Krygsgevangenes gelei. Dit was ʼn gewetensvraag oor lojaliteit en elkeen moes in homself die antwoord kry.

...

Die Joiners het verraad gepleeg deur na die vyand oor te loop. Was dit omdat hulle hulself as Britte beskou het of was dit vir eie gewin? Die Hensoppers het die wapen neergelê en nie verder aan die oorlog deelgeneem nie. Die meerderheid het dit gedoen vir eie voordeel. Hulle was nie lojaal aan die land waarvan hulle burgers was nie. Hulle was ook nie lojaal aan hulle volk nie. Hulle eie belange en gerief het die swaarste geweeg.

Die Kaapse en Natalse Rebelle was nie lojaal aan Brittanje nie, maar was wel lojaal aan hulle volk. Hulle het geen voordeel daaruit getrek nie, net nadeel. By hulle was daar geen eie gewin nie.

Bykans een derde van die republikeinse Boere, die Joiners en Hensoppers, was ontrou aan hulle eie mense. Dink daaraan: een derde van die mense in die kerk, een derde van die ouers by die skool, een derde van die bure, een derde van die vriende en familie. Een derde van die bekendes voor die oorlog was dislojaal en kon nie vertrou word nie. Voor die oorlog was dit nie bekend wie hulle was nie.

Wat van iemand wat bang geword en weggehardloop het? Al was hy lafhartig, was hy nie dislojaal nie. En ʼn pasifis? Hy hoef nie dislojaal te wees nie.

Lojaliteit, in alledaagse gebruik, beteken toewyding en getrouheid aan ʼn volk, land, groep of persoon. Dit is nie getrouheid aan ʼn ideaal of ideologie nie. Ook nie aan ʼn politieke party of staat nie. ʼn Kind moet van kleins af leer om lojaal aan sy gesin, familie en vriende te wees. Later in sy lewe moet hy dit ontwikkel tot waardes en deugde. Lojaliteit – of die gebrek daaraan – is ʼn karaktereienskap. Dit is ʼn goeie karaktertrek om lojaal te wees, dit is ʼn waarde waarvolgens iemand leef, dit is ʼn deug waaroor hy beskik.

Die groot Boerehelde van die Anglo-Boereoorlog was die Bittereinders op kommando, die Onversetlikes in die Krygsgevangenekampe en die Rebelle. Hulle het volksbelang bo eiebelang gestel. Daarvoor het hulle persoonlik ʼn prys betaal en geen voordeel ontvang nie. Was hulle nie dalk dwaas nie? As lojaliteit ʼn karaktereienskap geword het, kan daardie persoon nie anders nie. As hy dislojaal optree, verraai hy nie net ander mense nie, maar ook homself.

Tydens die Anglo-Boereoorlog was daar geen middeweg nie. Jy was of ʼn Bittereinder of jy was ʼn Hensopper. Jy was of ʼn Onversetlike of ʼn Inskiklike. Daar was nie ʼn grys gebied nie. Jy kon nie op die draad sit nie. Jy is of lojaal of jy is dislojaal. Jy kan nie jou keuse geheim hou nie, almal gaan weet. Jyself gaan ook weet.

Vandag is ons weer daar waar ons voorouers was. Weer word ons getoets oor lojaliteit. Wie gaan die inbors hê om by sy volk te staan? Wie gaan die innerlike krag hê om staande te bly? Wie gaan vir homself voordeel soek ten koste van sy volk? Wie is die koring en wie is die kaf?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Word die Boerevolk deur God gestraf?

Illustrasie: https://maroelamedia.co.za/nuus/sa-nuus/soveel-sterf-al-vanjaar-in-plaasaanvalle/

Ek het die afgelope week vir die eerste keer gehoor van ʼn prediker met die naam Roger Teale. Daar word gesê dat hy ʼn profeet is. Hy het Suid-Afrika in 1993 of 1994 besoek en voorspel dat daar groot moeilikheid kom. Sy besoek was dus tussen die 1992 ja-stem referendum en die 1994 “eerste demokratiese verkiesing”. Die ja-stemmers sou beslis nie met hom saamgestem het nie, hulle het toe vertel van die groot voorspoed wat kom, die regverdigheid wat kom, en sulke dinge.

Roger Teale het twee punte gemaak in sy voorspelling. Eerstens het hy gesê dat die moeilikheid wat kom God se oordeel oor ons is. Tweedens het hy twee tekens gegee wat sal gebeur: alles sal brand en niemand sal kan vlug nie want binnelandse vliegtuie sal nie vlieg nie. Deesdae sien ons heelwat brande orals.

Wat my pla is die stelling dat dit God se oordeel is. Veral ten opsigte van die Boerevolk. Kan dit wees dat God die Boerevolk straf? Indien wel, waarvoor?

...

Blykbaar is daar baie mense wat nie daarvan hou as mens sulke vrae vra nie. Hulle voel ongemaklik daarmee. Daar is ook baie mense wat meen dat dit vanselfsprekend is dat God aan ons kant is. Dit is ondenkbaar dat God teen ons is. Nog ʼn standpunt is dat God die wat Hy liefhet, tugtig. Dit is waar, God dissiplineer die wat aan Hom behoort, maar tugtiging en straf is twee heeltemal verskillende sake. Tugtiging is om op te voed, om reg te stel, dit is dissipline. Straf is oordeel en wraak.

Die wat bekend is met die Ou Testament, sal weet dat God die “uitverkore volk” Israel eers getugtig het en uiteindelik gestraf het. Vir tugtiging het God droogtes en ander rampe gebruik om hulle na Hom toe terug te bring. Hy het ook profete gestuur, maar hulle is doodgemaak. Om hulle te straf het Hy hulle land en eie regering weggevat, Hy het hulle in ballingskap laat wegvoer, net die heel armstes het in die land oorgebly. God het hulle oorgegee in die hande van hulle vyande. Hy het toegelaat dat hulle vyande, heidene wat afgode dien, sterker en ryker kan word sodat hulle Israel kan verpletter. Israel het hulle taal, Hebreeus, verloor en Arameessprekend geword.

As ek hieraan dink, kry ek ʼn hol kol op my maag en ʼn koue rilling gaan langs my ruggraat af. Word ons, die Boerevolk, deur God gestraf? Is dit wat aan die gang is?

Ek kan niks sê oor Roger Teale nie want ek weet niks van hom af nie. Maar indien God ons straf, moet ons weet waaroor ons gestraf word. Dan was daar sekerlik ook waarskuwings aan ons gerig waarna ons nie geluister het nie.

Daar mag dalk nog ʼn verdwaalde linkse wees wat sal sê dat Apartheid ons groot sonde was. Maar ek dog dan ons het amper 30 jaar gelede dit self afgeskaf. Dit kan nie die groot sonde wees nie. Dalk was die afskaffing van Apartheid die groot sonde? Dit kan wees dat God ons wou straf en toe iemand gestuur het om ons te mislei sodat ons aan ons vyande oorgelewer kan word. In hierdie geval sou ons sonde verder terug in die geskiedenis moet wees.

Ons kan met veiligheid sê dat God by Bloedrivier met ons was en ons gehelp het. Ons sonde of sondes moes dan iewers tussen 1838 en 1990 plaasgevind het. Ons weet dat die kerk niks met die Voortrekkers te doen wou hê nie en gevolglik niks met Bloedrivier of die Gelofte te doen het nie. Dit is eers nadat die Voortrekkers ʼn eie land kon bekom dat die kerk in hulle begin belangstel het. Dalk was dit ons sonde dat ons kerke toegelaat het om hulle neuse in volksake te steek.

Ek het ook al gewonder oor die Anglo-Boereoorlog. Het ons die oorlog verloor weens sonde by ons? Tot dusver kon ek geen inligting kry wat aantoon dat daar so ʼn groot sonde by ons aanwesig was nie. Sover ek kan sien moes dinge tussen 1902 en 1990 verkeerd gegaan het.

Die Afrikaner-Broederbond het in 1918 ontstaan in Johannesburg. Dit is nie vir my duidelik of hulle ʼn afdeling van die Vrymesselaars is en of hulle ʼn losstaande organisasie is nie. Ek het ook al gewonder oor die stigters se herkoms. Meeste van ons mense was erg verarmd en ook nie geleerd nie. Die meer welvarendes was dikwels die Hensoppers en Joiners. In ieder geval, die Broederbond het ongelooflike groot invloed binne ons volk verkry en hulle tentakels was orals.

Daar word vermoed dat die Broederbond ʼn leidende rol gespeel het in die verandering van die bewoording van die Gelofte, die ontwerp van die Voortrekkermonument as ʼn tempel, die moord van Dr. Verwoerd. Wat waar is en wat nie, weet ek nie. Hulle het sedert 1968 beheer oor die regering gekry en selfs beleid begin bepaal. Die eerste daarvan was die nuwe sportbeleid. (Dit moet in gedagte gehou word dat die Apartheidswandade wat tussen 1968 en 1990 plaasgevind het, die Broederbond se eie beleid en wandade was.) Hulle het ook die Nasionale Persgroep help opbou. Verder het hulle agter die skerms gewerk vir die afskaffing van Apartheid en om van PW Botha ontslae te raak. Dit was hulle, dit was nie ek nie en miskien ook nie jy nie. Word ons gestraf vir al die sondes van die Broederbond?

Wat ek wel van kan praat is dat ons volk sedert 1968 sportbeheb geword het. Ek weet nie presies hoe dit gebeur het nie. Voorheen was sport ontspanning, toe word dit vermaak en nou gaan dit oor geld. Na my mening het sport ʼn afgod geword, sportliefhebbers is bereid om enige iets op te offer vir die behoud daarvan. As dit nie ʼn afgod is nie, moes sportliefhebbers lankal ʼn streep getrek het en gesê het: tot hiertoe en nie verder nie.

Ek en my tydgenote kan nog ons ouers en grootouers se doen en late onthou. Hulle was eerlik, jy kon hulle woord neem, moraliteit was hulle riglyn in hulle daaglikse omgang met ander. Egskeidings en buite-egtelike kinders was skaars. Ons geslag was nie meer so nie. Die geslag na ons het nog verder verval. Daar is ʼn reg en verkeerd en dit word nie meer toegepas nie.

Dan is daar die liefde vir geld. Ons voorouers was arm in wêreldsgoed en het geld en besittings nie te hoog geag nie. Die Voortrekkers het dit wat hulle nie op ʼn wa kon laai nie, so te sê verniet weggegee. Met die Anglo-Boereoorlog was die makliker en meer voordeliger weg om nie oorlog te verklaar teen die magtige Britse Ryk nie. Maar vryheid en onafhanklikheid was vir hulle meer werd. Sedert ons verstedelik het, is ons nie meer so nie. Geld gee aan ons goeters en gerief, maar dit gee ook aan ons aanvaarding en status. Maar dit is nie die besit van geld wat ons probleem is nie, die probleem is dat ons nie bereid is om daarvan afstand te doen nie. Nie vir vryheid nie, nie vir selfbeskikking nie, nie vir moraliteit nie, nie vir dit wat reg is nie.

Die ergste is die afvalligheid van God af. Ja, daar is kerke en daar is mense op die kerkbanke, maar kerke is nie God nie. In plaas van “wat moet ek vir God doen?” vra ons “wat kan God vir my doen?”. God vra jou alles, jy kan nie met Hom onderhandel nie, jy kan nie met Hom redeneer nie. Jy kan Hom vra, maar Hy kan jou weier. Solank ons saak met Hom nie reg is nie, gaan Hy ons nie help nie. Hy sal ook nie Sy straf opskort nie.

Is die Boerevolk voor 1992 gewaarsku? Ek meen so. Die meerderheid het nie geluister nie Maar daar was tog ander wat gehoor het en magteloos moes toekyk hoe ons die afgrond ingelei word. Die wat ons gewaarsku het, was dikwels Engelssprekendes wat Afrikaans met ʼn Engelse aksent gepraat het. Onder ons eie mense is die wat gewaarsku het, verguis. Wie was toe uiteindelik reg: Terre’Blanche of de Klerk?

In die lig hiervan, wat is jou gevolgtrekking? Is dit God wat die Boerevolk straf? Of is dit iemand anders se skuld?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Inleiding tot 1 en 2 Samuel en 1 en 2 Konings

Illustrasie: https://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Israel_(united_monarchy)

Oorspronklik was 1 en 2 Samuel een boek en 1 en 2 Konings een boek, dus die vier boeke in ons Bybels was twee boeke in Hebreeus. Dit het verander met die Septuagint, die vertaling uit Hebreeus in Grieks wat ʼn paar eeue voor Christus gedoen is. In die Septuagint het Samuel 2 boeke geword en het Konings ook 2 boeke geword. Dit is nagevolg in die Latynse Vulgaat en ook in meeste moderne Protestantse Bybels. Die verhouding tussen hierdie vier boeke is in die Septuagint beklemtoon deur die benamings Eerste, Tweede, Derde en Vierde Boek van Koninkryke. Die Vulgaat het dit ook nagevolg. Die vier boeke saam behels die hele geskiedenis van die koningshuise van Israel, vandat dit deur die Rigter Samuel ingestel is tot en met die val van die laaste koning.

ʼn Goeie benaming vir die vier boeke gesamentlik sal “Die geskiedenis van die koninkryke van Israel” wees. Die boeke volg opmekaar en vorm ʼn volledige geskiedkundige verslag. Die verdeling tussen 1 en 2 Konings is arbitrêr gedoen en veroorsaak dat sekere persone in albei boeke voorkom. Die leser moet daarop let dat die val van die koninkryke ʼn einde gebring het aan eie regerings oor die volk en land Israel, wat tot in 1948 geduur het. Hoewel selfregering in 1948 ingestel is, het dit nie die koninkryke herstel nie.

Wie die skrywers van hierdie boeke was, is nie bekend nie. Tradisies daaroor is nie noodwendig betroubaar nie. Dit is oor ʼn tydperk van omtrent 500 jaar deur verskillende persone geskryf. Hierdie persone het toegang gehad tot ander geskrewe dokumente wat hulle as bronne kon gebruik. Van hierdie bronne word in die Bybel genoem. (Die Kronieke wat genoem word, is nie 1 en 2 Kronieke in die Bybel nie. Die verwoesting van Jerusalem in 2 Konings 25 word ook in Jeremia 39 beskryf.). Die bronne wat in hierdie vier boeke genoem word, is:

2Sa 1:18  en hy het beveel om die kinders van Juda die Booglied te leer; kyk, dit is geskrywe in die Boek van die Opregte.

1Kn 11:41  En die verdere geskiedenis van Salomo en alles wat hy gedoen het, en sy wysheid, is dit nie beskrywe in die Geskiedenisboek van Salomo nie?

1Kn 14:19  En die verdere geskiedenis van Jerobeam, hoe hy oorlog gevoer en hoe hy geregeer het, kyk, dit is beskrywe in die Kroniekboek van die konings van Israel.

1Kn 14:29  En die verdere geskiedenis van Rehabeam en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die Kroniekboek van die konings van Juda nie?

In die Bybelboeke 1 en 2 Kronieke word nog ʼn aantal bronne vermeld wat destyds bestaan het en gebruik kon word:

1Kr 27:24  Joab, die seun van Seruja, het begin tel, maar nie voleindig nie, omdat hieroor ʼn toorn oor Israel gekom het; daarom is die getal nie opgeneem in die optelling in die Kronieke van koning Dawid nie. 

1Kr 29:29  En die geskiedenis van koning Dawid, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van die siener Samuel en in die Geskiedenis van die profeet Natan en in die Geskiedenis van die siener Gad

2Kr 9:29  En die verdere geskiedenis van Salomo, die vroeëre sowel as die latere, is dit nie beskrywe nie in die Geskiedenis van die profeet Natan en in die Profesie van Ahia, die Siloniet, en in die Gesigte van die siener Jedi oor Jerobeam, die seun van Nebat? 

2Kr 12:15  En die geskiedenis van Rehabeam, die vroeëre en die latere, is dit nie beskrywe in die Geskiedenis van die profeet Semaja en van die siener Iddo, volgens geslagsregister nie? En daar was gedurigdeur oorloë tussen Rehabeam en Jerobeam. 

2Kr 20:34  En die verdere geskiedenis van Josafat, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van Jehu, die seun van Hanani, wat opgeneem is in die Boek van die konings van Israel.

2Kr 24:27  En sy seuns en die baie godsprake teen hom en die grondvesting van die huis van God – kyk, dit is beskrywe in die Uitleg van die boek van die konings. En sy seun Amasia het in sy plek koning geword. 

2Kr 26:22  En die verdere geskiedenis van Ussia, die vroeëre en die latere, het die profeet Jesaja, die seun van Amos, beskrywe. 

2Kr 32:32  En die verdere geskiedenis van Jehiskia en sy vrome dade, kyk, dit is beskrywe in die Gesig van die profeet Jesaja, die seun van Amos, in die Boek van die konings van Juda en Israel

Die Bybelboek 1 Samuel volg, ten opsigte van geskiedenisvertelling, op die boek Rigters. In ons Bybels word Rut na Rigters geplaas want die gebeure daarin vind plaas tydens die tydperk van die Rigters. 1 Samuel begin met die geboorte en afsondering van Samuel, wat die heel laaste Rigter was. Die boek verhaal verder die instelling van ʼn monargie in Israel. Tydens die tydperk van die Rigters was Israel ʼn teokrasie en die oorgang tot monargie was ‘n groot verandering. Die boek 2 Samuel handel oor die koningskap van Dawid en die instelling van YHWH se verbond met Dawid. Die boeke 1 en 2 Konings begin met die koningskap van Salomo en eindig met die ballingskap in Babilonië. Dit beskryf hoe daar twee koninkryke ontstaan het en die geskiedenis van al die konings van die twee koninkryke. Elke koning se goedheid of boosheid word bekend gemaak.

Die leser sal merk dat Dawid die mees prominente persoon in die vier boeke is. Dawid was ʼn man na die hart van YHWH en dien as maatstaf vir al die konings wat na hom gekom het. YHWH het met Dawid ʼn verbond gesluit wat verband hou met die koms van die Messias. Dawid se psalms is van profetiese belang. Dawid het ook gruwelike sondes gepleeg, maar hy het nie afgode gedien nie. Daar moet gelet word op hoe Dawid gereageer het in oorwinning en nederlaag, hoe hy Saul gerespekteer het, hoe hy sy sondes en mislukkings hanteer het.

Dit is ook opmerklik dat die twee profete, Elia en Elisa, meer aandag in die vier boeke kry as meeste van die konings. Hulle doen en late was buitengewoon en het die mag van YHWH en die onmag van die afgode gedemonstreer. Hulle was hoofsaaklik gestuur na die konings van Noordelike Israel (ook bekend as Samaria) wat van die begin af afgodery beoefen het.

Die struktuur van die vier boeke (gesien as ʼn eenheid) is soos volg:

DEEL 1: SAMUEL, DIE LAASTE RIGTER (1 SAMUEL 1 – 7)

  1. Samuel se geboorte en afsondering vir YHWH (1 Sam 1:1-2:11)
  2. Die verval van die priesters ( 1 Sam 2:12-36)
  3. Die roeping van Samuel (1 Sam 3:1-21)
  4. Israel minag die Verbondsark ( 1 Sam 4:1-22)
  5. Die Filistyne vrees die Verbondsark (1 Sam 5:1-6:12)
  6. Israel keer terug na YHWH (6:13-7:17)

DEEL 2: SAUL, DIE EERSTE KONING VAN ISRAEL (1 SAMUEL 8 – 15)

  1. Israel se behoefte aan ʼn koning (1 Sam 8:1-22)
  2. YHWH kies Saul as koning (1 Sam 9:1-17)
  3. YHWH bevestig aan Saul dat hy gekies is (1 Sam 9:18-10:16)
  4. YHWH bevestig aan Israel dat Saul gekies is (1 Sam 10:17-11:15)
  5. Samuel oorhandig die leisels aan Saul (1 Sam 12:1-25)
  6. Saul verbeur die reg tot opvolging (1 Sam 13:1-23)
  7. Saul verloor sy volk se respek (1 Sam 14:1-52)
  8. Saul se koningskap word weggeneem (1 Sam 15:1-35)

DEEL 3: DAWID AS ONDERDAAN VAN SAUL (1 SAMUEL 16 – 31)

  1. Dawid word gesalf om koning te word (1 Sam 16:1-13)
  2. Dawid ontmoet Koning Saul (1 Sam 16:14-23)
  3. Dawid word ʼn held (1 Sam 17:1-58)
  4. Saul word agterdogtig oor Dawid (1 Sam 18:1-9)
  5. Saul probeer om Dawid dood te maak (1 Sam 18:10-13)
  6. Saul stel ʼn strik om van Dawid ontslae te raak (1 Sam 18:14-30)
  7. Saul gee opdrag dat Dawid doodgemaak moet word (1 Sam 19:1-24)
  8. Jonatan se verbond met Dawid (1 Sam 20:1-42)
  9. Dawid op vlug (1 Sam 21:1-22:5)
  10. Saul neem wraak op die priesters wat Dawid gehelp het (1 Sam 22:6-23)
  11. Dawid verlos die dorp Kehila (1 Sam 23:1-13)
  12. ʼn Nuwe verbond tussen Dawid en Jonatan (1 Sam 23:14-18)
  13. Dawid het oral vyande (1 Sam 23:19-29)
  14. Dawid stel sy saak aan Saul (1 Sam 24:1-25:1)
  15. Abigail verhoed dat Dawid dwaas optree (1 Sam 25:2-44)
  16. Dawid bewys sy onskuld (1 Sam 26:1-25)
  17. Die Filistyne teen Israel: Dawid in die land van die Filistyne (1 Sam 27:1-28:2)
  18. Die Filistyne teen Israel: Saul raadpleeg ʼn medium (1 Sam 28:3-25)
  19. Die Filistyne teen Israel: Dawid word verhinder om deel te neem (1 Sam 29:1-30:31)
  20. Die Filistyne teen Israel: Die einde van Saul (31:1-13)

DEEL 4: DAWID AS KONING (2 SAMUEL 1 – 10)

  1. Dawid verneem van Saul se dood (2 Sam 1:1-27)
  2. Dawid se koningskap word teengestaan deur Saul se familie (2 Sam 2:1-32)
  3. Dawid en die moord op Abner (2 Sam 3:1-39)
  4. Dawid en die moord op Isboset (2 Sam 4:1-12)
  5. Dawid word koning oor die hele Israel (2 Sam 5:1-16)
  6. Dawid verslaan die Filistyne (2 Sam 5:17-25)
  7. Dawid bring die Verbondsark na Jerusalem (2 Sam 6:1-23)
  8. YHWH se verbond met Dawid (2 Sam 7:1-29)
  9. Die resultaat van Dawid se koningskap (2 Sam 8:1-18)
  10. Dawid kom sy verbond met Jonatan na (2 Sam 9:1-13)
  11. Dawid word beledig (2 Sam 10:1-19)

DEEL 5: DAWID SE PERSOONLIKE MISLUKKINGS (2 SAMUEL 11 – 20)

  1. Dawid se mislukking met Batseba (2 Samuel 11:1 – 12:31)
    1.1 Dawid pleeg owerspel en moord (2 Sam 11:1-27)
    1.2 YHWH straf Dawid (12:1-31)
  1. Dawid se mislukking met Absalom (2 Samuel 13:1 – 20:26)
    2.1 Dawid se seun Amnon verkrag Dawid se dogter Tamar (2 Sam 13:1-22)
    2.2 Absalom vermoor Amnon (2 Sam 13:23-39)
    2.3 Dawid laat Absalom terugkeer (2 Sam 14:1-24)
    2.4 Dawid en Absalom word versoen (2 Sam 14:25-33)
    2.5 Absalom se opstand teen Dawid (2 Sam 15:1-12)
    2.6 Dawid vlug voor Absalom (2 Sam 15:13-37)
    2.7 Dawid word gevloek (2 Sam 16:1-14)
    2.8 Absalom in Jerusalem (2 Sam 16:15-23)
    2.9 Absalom se aanval op Dawid (2 Sam 17:1-29)
    2.10 Absalom word verslaan (2 Sam 18:1-33)
    2.11 Hoe Dawid optree in oorwinning (2 Sam 19:1-43)
    2.12 Die laaste teenstand teen Dawid (2 Sam 20:1-26)

DEEL 6: BYKOMENDE INLIGTING OOR DAWID (2 SAMUEL 21 – 24)

  1. Dawid herstel Saul se onreg (2 Sam 21:1-14)
  2. Dawid se liggaamskrag neem af (2 Sam 21:15-22)
  3. Dawid se koningskap in sy eie woorde (2 Sam 22:1-51)
  4. Dawid se laaste woorde (2 Sam 23:1-7)
  5. Dawid se magtige manne (2 Sam 23:8-39)
  6. Dawid se sensus (2 Sam 24:1-25)
  7. Dawid word oud (1 Kon 1:1-4)
  8. Adonia se ambisie (1 Kon 1:5-27)
  9. Salomo gesalf as koning (1 Kon 1:28-53)
  10. Dawid se laaste opdragte aan Salomo (1 Kon 2:1-11)

DEEL 7: SALOMO AS KONING (1 KONINGS 2:11 – 11:43)

  1. Salomo se teenstanders (1 Kon 2:12-46)
  2. Salomo vra YHWH vir verstandigheid (1 Kon 3:1-28)
  3. Oorsig van Salomo se regering (1 Kon 4:1-34)
  4. Salomo verkry boumateriaal vir die bou van die tempel (1 Kon 5:1-18)
  5. Salomo bou die tempel (1 Kon 6:1-38)
  6. Salomo bou die koninklike paleis (1 Kon 7:1-12)
  7. Versiering van die tempel (1 Kon 7:13-51)
  8. Die inwyding van die tempel (1 Kon 8:1-66)
  9. YHWH verskyn vir die tweede keer aan Salomo (1 Kon 9:1-9)
  10. Salomo se koningskap nadat die tempel voltooi is (1 Kon 9:10-28)
  11. Salomo word ondervra deur die koningin van Skeba (1 Kon 10:1-13)
  12. Salomo se rykdom (1 Kon 10:14-29)
  13. Salomo se sonde (1 Kon 11:1-8)
  14. Salomo se straf (1 Kon 11:9-43)

DEEL 8: DIE EEN KONINKRYK VAN ISRAEL WORD TWEE (1 KONINGS 12 – 16)

  1. Die Koninkryk van Dawid skeur in twee (1 Konings 12 – 14)
    1.1 Salomo se seun verloor die koningskap oor die noordelike deel van Israel (1 Kon 12:1-24)
  2. 1.2 Jerobeam die eerste koning van Noordelike Israel (1 Kon 12:25-33)
    1.3 ʼn Profeet waarsku Jerobeam (1 Kon 13:1-34)
    1.4 Jerobeam soek hulp by YHWH (1 Kon 14:1-20)
    1.5 Die koningskap van Rehabeam van Juda (1 Kon 14:21-31)
  1. Juda se konings van tot Asa en Israel se konings tot Agab (1 Konings 15 – 16)                                                                                                                                                  2.1 Die koningskap van Abia van Juda (1 Kon 15:1-8)
    2.2 Die koningskap van Asa van Juda (1 Kon 15:9-24)
    2.3 Die koningskap van Nadab van Israel (1 Kon 15:25-31)
    2.4 Die koningskap van Baesa van Israel (1 Kon 15:32-16:7)
    2.5 Die koningskap van Ela van Israel (1 Kon 16:8-14)
    2.6 Die koningskap van Simri van Israel (1 Kon 16:15-22)
    2.7 Die koningskap van Omri van Israel (1 Kon 16:23-28)
    2.8 Die koningskap van Agab van Israel (1 Kon 16:29-34)

DEEL 9: DIE PROFEET ELIA (1 KONINGS 17 – 2 KONINGS 2)

  1. Die verskyning en verdwyning van Elia (1 Kon 17:1-24)
  2. Die herverskyning van Elia (1 Kon 18:1-15)
  3. Elia verneder die Baal aanbidders (1 Kon 18:16-46)
  4. Elia gaan na Horeb (1 Kon 19:1-18)
  5. Elia salf Elisa tot profeet (1 Kon 19:19-21)
  6. Agab weier om Benhadad dood te maak (1 Kon 20)
  7. Agab roof Nabot se wingerd (1 Kon 21)
  8. Miga en die dood van Agab (1 Kon 22:1-40)
  9. Koning Josafat van Juda (1 Kon 22:41-51)
  10. Koning Ahasia van Israel (1 Kon 22:52-53)
  11. Elia en Ahasia van Israel (2 Kon 1)
  12. Elia word weggeneem (2 Kon 2)

DEEL 10: DIE PROFEET ELISA (2 KONINGS 3 – 10)

  1. Elisa en Joram van Israel (2 Kon 3:1-27)
  2. Elisa en die vermeerdering van olie (2 Kon 4:1-7)
  3. Elisa en die Sunamitiese vrou (2 Kon 4:8-37)
  4. Elisa en die pot bredie (2 Kon 4:38-44)
  5. Elisa en Naaman die Arameër (2 Kon 5:1-27)
  6. Elisa en die geleende byl (2 Kon 6:1-7)
  7. Die Arameërs probeer Elisa en gevange neem (2 Kon 6:8-23)
  8. Elisa en die blokkade van Samaria (2 Kon 6:24-7:20)
  9. Joram koning van Noordelike Israel neem kennis van Elisa (2 Kon 8:1-6)
  10. Elisa en die koning van Aram (2 Kon 8:7-15)
  11. Jehoram die slegte koning van Juda (2 Kon 8:16-24)
  12. Ahasia koning van Juda (2 Kon 8:25-29)
  13. Jehu gesalf as koning van Israel (2 Kon 9:1-29)
  14. Koningin Isebel word deur honde gevreet (2 Kon 9:30-37)
  15. Jehu wis Agab se nageslag uit (2 Kon 10:1-17)
  16. Jehu wis Baal aanbidding uit (2 Kon 10:18-28)
  17. Oorsig van Jehu se regering (2 Kon 10:29-36)
  18. Die suiwering van die koningshuis van Juda (2 Kon 11:1-21)
  19. Joas koning van Juda (12:1-21)
  20. Joahas koning van Israel (13:1-9)
  21. Joas koning van Israel (13:10-13)
  22. Elisa se laaste dae en dood (13:14-25)

DEEL 11: VAN DIE PROFETE TOT DIE VAL VAN ISRAEL (2 KONINGS 14 – 17)

  1. Amasia koning van Juda (2 Kon 14:1-22)
  2. Jerobeam II koning van Israel (2 Kon 14:23-29)
  3. Ussia (Asarja) koning van Juda (2 Kon 15:1-7)
  4. Sagaria koning van Israel (2 Kon 15:8-12)
  5. Verskeie konings van Israel (2 Kon 15:13-31)
  6. Jotam koning van Juda (2 Kon 15:32-38)
  7. Agas koning van Juda (2 Kon 16:1-20)
  8. Hosea die laaste koning van Noordelike Israel (2 Kon 17:1-4)
  9. Die einde van die koninkryk van Noordelike Israel (2 Kon 17:5-41)

DEEL 12: VAN DIE VAL VAN ISRAEL TOT DIE VAL VAN JUDA (2 KONINGS 18 – 25)

  1. Hiskia word koning van Juda (2 Kon 18:1-8)
  2. Hiskia en die aanslag van Assirië (2 Kon 18:9-19:37)
  3. Hiskia se siekte (2 Kon 20:1-11)
  4. Hiskia word deur amptenare van Babel besoek (2 Kon 20:12-21)
  5. Manasse koning van Juda (2 Kon 21:1-18)
  6. Amon koning van Juda (2 Kon 21:19-26)
  7. Koning Josia van Juda herstel die aanbidding van YHWH (2 Kon 22:1-23:30)
  8. Joahas koning van Juda (2 Kon 23:31-33)
  9. Eljakim / Jojakim koning van Juda (2 Kon 23:34-24:6)
  10. Jojagin word koning van Juda (2 Kon 24:7-10)
  11. Jerusalem word verower deur Nebukadnesar van Babel (2 Kon 24:11-17)
  12. Sedekia die laaste koning van Juda (2 Kon 24:18-20)
  13. Die verwoesting van Jerusalem (2 Kon 25:1-30)
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Wees dapper vir die waarheid

Illustrasie: https://www.facebook.com/mannawoord/photos/

In die sewe briewe in Openbaring verskyn daar in elkeen die woorde “Aan die wat die oorwinning behaal…” en dan volg daar die belofte van ʼn beloning. Daar is ʼn stryd aan die gang en sommiges gaan oorwin en ander nie.

ʼn Belangrike deel van die stryd wat ons vandag voer, is die stryd tussen waarheid en leuen. Die leuen is orals en vermom homself as die waarheid. Dit maak dit moeilik om die leuen uit te ken. Tog moet ons nie net die leuen herken nie, ons moet dit ook oorwin.

ʼn Algemene probleem van ons tyd is vals nuus. Dit is waar media nuus versprei wat onwaar is, asof dit waar is. Dit het so erg geword dat selfs die groot mediagroepe dit doen. Niemand kan meer glo wat die hoofstroommedia verkondig nie. Dit is nie noodwendig blatante leuens nie, dit is ook die verdraaiing van waarheid ter wille van propaganda. Ek en jy moet bedag wees daarop dat ons nie kan glo wat ons op televisie sien of in die koerant lees nie. Ons moet skepties wees oor wat ons vertel word, ons moet wakker wees en die tegnieke wat gebruik word, leer ken.

Dit het algemeen geword dat politici blatante leuens vertel om hulle eie agendas te bevorder. ʼn Paar jaar gelede is ʼn politikus gekonfronteer omdat sy op ʼn openbare vergadering gelieg het. Sy was verbaas dat daar ʼn probleem daarmee was, want dit was dan net politieke retoriek. Dit het blykbaar aanvaarbaar geword dat politici voor verkiesings enige iets mag sê om stemme te werf. Nou die dag het die Suid-Afrikaanse president op ʼn internasionale perskonferensie gelieg en daarmee weggekom. Is dit nou in orde as die leiers en staatsmanne ook leuens vertel? Wie kan nog geglo word?

Selfs die wetenskaplikes se uitsprake moet bevraagteken word. Die probleem is nie die wetenskaplike metodiek nie, maar die mense wat wetenskaplikes is. Dikwels is die sienings van wetenskaplikes bloot ʼn mening. Verder word wetenskaplikes se loopbane, die befondsing van hulle werk, publikasie van artikels en hulle status binne hulle professionele kringe beïnvloed deur hulle uitsprake en standpunte. Let op hoe stellings deur wetenskaplikes bewoord word. Daar word gesê: Wat ‘n vreemde toeval is dit dat ‘wetenskap’ altyd sonder uitsondering die liberale wêreldbeskouing ondersteun.

Die wêreld is vrot van onwaarhede. Dit is nie reg nie en dit is nie goed nie. Dit is hoe dit is en ek en jy kan dit nie stop nie. Ons kan dit nie ignoreer nie maar ons moet weet hoe dinge werk. Ons kan toesien dat ons nie self daaraan meedoen nie en ons kan ons bes doen om die leuen teen te werk deur die waarheid te verkondig.

Om leuens te vertel is die maklike uitweg. So kan jy probleme vermy of jouself bevoordeel. Dit het ook nadelige gevolge vir die persoon wat dit doen. Jy verloor jou geloofwaardigheid. Indien iemand oor een ding gelieg het, hoekom sou hy nie oor iets anders ook lieg nie. Eenmaal ʼn leuenaar, altyd ʼn leuenaar?

Vertrouensverhoudings kan bestaan met kliënte, werkgewers, vriende, huweliksmaats, kinders, ensomeer. Beide partye moet mekaar kan vertrou. As daar ʼn vertrouensverhouding tussen mense bestaan, vernietig leuens die vertroue en verwoes dit die verhouding. Dit verwoes ook respek en liefde. Om vertroue terug te wen, is besonder moeilik en kan baie lank duur.

‘n Leuen is nie net valsheid nie, dit is ook bedrog. Iemand wat lieg is soos ʼn akteur wat ʼn rol speel en dit is huigelary. Leuens is oneerlikheid en dit is nou verwant aan ander vorms van oneerlikheid. Wanneer iemand vir homself lieg pleeg hy selfbedrog. Dan is daar ook die wat vir YHWH lieg deur beloftes te maak wat hulle dan nie nakom nie. Daar is mense wat lieg en weet dat hulle lieg, daar is ook mense wat lieg en nie weet dat hulle lieg nie want hulle glo hulleself.

Christene behoort te glo dat die Bybel gesaghebbend is. Yeshua die Gesalfde sê in Johannes 8:44 aan sy teenstanders: Julle het die duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was ʼn mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ʼn leuenaar is en die vader daarvan. Leuens is die navolging van Satan en hoort nie by Christene nie.

Leuens is kenmerkend van die ou, gevalle, mens. Die apostel Paulus het die volgende daarvan gesê in Kolossense 3:8-10: Maar nou moet julle ook dit alles aflê, naamlik toorn, woede, boosheid, laster, skandelike taal uit julle mond. Lieg nie vir mekaar nie, omdat julle die oue mens met sy werke afgelê het en julle jul met die nuwe mens beklee het wat vernuwe word tot kennis na die beeld van sy Skepper, …

Die Christen is ʼn sondaar wat sy ou lewe laat vaar het om nou as nuwe mens te lewe. Dit is nie maklik nie. Dit is waar die stryd begin warm word. Jy kan dit nie alleen en in eie krag doen nie. Jy kan dit nie regkry sonder die hulp van die Heilige Gees nie. Dit gaan ʼn tydjie neem, maar dit kan gedoen word. Jy moet oorwin om die beloning te ontvang.

Die vreemde ding is dat baie mense nie daarvan gaan hou as jy nie meer leuens vertel nie. Eers was hulle nie gelukkig daaroor dat jy lieg nie, nou is hulle ongelukkig daaroor dat jy opgehou lieg het. Die voordeel wat leuens ingebring het, is nou nie meer daar nie. Miskien wil jou werkgewer hê dat jy nou en dan ʼn bietjie moet lieg, miskien is dit jou gesin wat dit wil hê.

Om die stryd te  stry, om te volhard en om te oorwin, vereis dat jy dapper moet wees. Dit is ʼn geestelike oorlog, die magte van die bose gaan jou teiken. Oorwin een aanslag, dan kom daar ʼn nuwer en groter aanslag. Jy mag nie vlug nie, jy moet veg. As jy volhard tot die einde toe, is jy een van Yeshua die Gesalfde se dapper helde. Is dit nie iets om na te streef nie?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Monument of tempel?

Illustrasie: https://www.wereldwyd.co.za/en/fact-flash-voortrekker-monument/

Wat maak die Voortrekkermonument naby Pretoria anders as ander monumente?

Die Voortrekkermonument is ʼn goeie plek om te besoek as jy jou wil verfris in jou volk se geskiedenis. Die monument is nie die enigste besienswaardigheid nie, daar is op dieselfde terrein ook Fort Schanskop, die Muur van Herinnering (Bosoorlog) en uitstallings en voorwerpe wat met ons geskiedenis en kultuur verband hou.

Dit is ʼn indrukwekkende gebou wat uittroon oor die omgewing en van ver af gesien kan word. Die gebou is omring met ʼn laer van 64 kakebeenwaens van graniet. By die ingang is daar ʼn groot standbeeld van ʼn Voortrekkermoeder met 2 kinders. Die “grondvloer”, waar die ingang is, staan bekend as die Heldesaal. Die mure daarvan is bedek met ʼn fries van 27 marmerpanele wat die geskiedenis van die Groot Trek uitbeeld. Die Senotaafsaal in die “kelder” bevat die Senotaaf van graniet en ʼn museum van items uit die Groot Trek. Heel bo op die gebou is daar uitkykplekke vanwaar die omgewing besigtig kan word. Buitekant, op elke hoek van die gebou, is daar 4 standbeelde van Voortrekkerleiers. Dit alles is die uiterlike van die monument en dit is wat die meeste besoekers raaksien.

Behalwe die uiterlike voorkoms, is daar ook simbole wat in die monument ingebou is. Verskeie navorsers het die teenwoordigheid van hierdie simbole bevestig. Dit is Vrymesselaarsimbole. My vraag is: wat maak dit daar, hoe het dit daar gekom, wat beteken dit en wat is die werklike doel van die Voortrekkermonument.

Die bou van ʼn monument vir die Voortrekkers is grootliks te danke aan minister E.G. Jansen. In 1931 is die Sentrale Volksmonumentekomitee (SVK) gestig. Dit was die SVK wat uiteindelik oor die ontwerp van die monument besluit het. Die SVK het in sy manifes verklaar: Daar is by die volk ‘n algemene begeerte na ‘n georganiseerde uiting van kollektiewe hulde en bewondering ter ere van die Voortrekkers en niemand twyfel aan die vaste volkswil om elke moeilikheid te oorwin ter bereiking van die uniforme wens, nl. om vir die huidige en latere geslagte ‘n indrukwekkende monument op te rig wat in lengte van dae sal getuig van die stoere en sielsverheffende deugde van die Voortrekkers. Of daar werklik so ʼn algemene begeerte was, weet ek nie. Die regering van die dag het wel belang gestel en wou die monument nog groter en nog meer indrukwekkend hê en het besluit om met die koste daarvan te help. Die SVK het die argitek Gerhard Moerdyk aangestel as boumeester.

Gerhard Moerdyk het verduidelik dat die Voortrekkers nie ʼn argitektoniese erfenis nagelaat het nie, maar as hulle het, sou dit Bybels gewees het. Hy was van mening dat, net soos Abraham in die Bybel, ʼn altaar gebou moet word om die Voortrekkers se opofferings te huldig. Hy het dit as ʼn heiligdom gesien. Die SVK se opdrag aan Moerdyk was dat dit soortgelyk aan die Völkerschlactdenkmal in Leipzig, Duitsland moet wees. Die Völkerschlactdenkmal is deur Vrymesselaars opgerig en het selfs ʼn Vrymesselaarstempel in die kelder.

Die uitstaande kenmerk van die Voortrekkermonument is die son wat op die Senotaaf skyn. In 1936, voor hy sy ontwerp voltooi het, besoek Gerhard Moerdyk Egipte. Daar het hy die Karnak-tempelkompleks en die Benben-klip besigtig. Dit was sy inspirasie vir die Senotaaf. Die Senotaaf is ʼn heldegraf ter ere van Piet Retief wat deur Dingaan vermoor is. In die koepeldak van die monument is ʼn ronde opening waardeur die son skyn. Op die “grondvloer” (die Heldesaal) is ʼn opening waardeur afgekyk kan word op die Senotaaf. Op die Senotaaf is die woorde “Ons vir jou Suid-Afrika”. Op 16 Desember elke jaar (Geloftedag) skyn die son op die woorde op die Senotaaf.

Die Senotaaf het godsdienstige simboliek. In Egipte was die son die Songod wat met die mens kommunikeer deur op die senotaaf te skyn. By die Voortrekkermonument verteenwoordig die koepeldak die hemel met die lig van God wat daardeur skyn. Die woorde “Ons vir jou Suid-Afrika” is die sentrale fokuspunt. Die sonstraal simboliseer ʼn kommunikasie tussen God en mens. (Dit moet onthou word dat Israel se Goue Kalf simbolies vir YHWH moes voorstel).

Bouwerk het op 13 Julie 1937 begin. Die hoeksteen is op 16 Desember 1938 gelê deur kleindogters van drie van die Voortrekkerleiers. Die monument is op 16 Desember 1949 ingewy deur Dr. D.F. Malan, wat toe Eerste Minister was. Die totale boukoste was omtrent £ 360,000. Daar was ook ʼn amfiteater gebou wat omtrent 20,000 sitplekke het. Drie dokumente is onder die hoeksteen begrawe: ʼn afskrif van die Gelofte, ʼn afskrif van Piet Retief se ooreenkoms met Dingaan en ʼn afskrif van “Die Stem” (wat vir die eerste keer in 1928 gesing is).

Daar is ʼn paar goed aan die monument wat my persoonlik hinder. Die standbeeld van die Voortrekkermoeder: is daar ʼn rede waarom ʼn Engelse dogter en ʼn Joodse seun die modelle vir die kinders was? Die standbeelde van Voortrekkerleiers is van Piet Retief (ʼn Vrymesselaar), Andries Pretorius, Hendrik Potgieter en ʼn “onbekende” wat die ander leiers verteenwoordig. Hoekom is Gerrit Maritz nie daar nie? Die Gelofte wat in die monument uitgebeeld word, verskil van die Voortrekker-Volksraad se amptelike weergawe. Wie het die woorde van die Gelofte verander en wanneer is dit gedoen?

Hoekom is “Ons vir jou Suid-Afrika” gekies as die woorde op die Senotaaf? Dit is lynreg in stryd met die doel van die Groot Trek. Suid-Afrika het nog nie bestaan nie en die lied “Die Stem” was nog nie geskryf nie. Die Voortrekkers was separatiste wat uit “Suid-Afrika” pad gegee het om hulle eie volkstaat te stig.

Die woord “senotaaf” beteken “leë graf”. Die Senotaaf in die monument simboliseer Piet Retief se graf. Vir Christene is daar net een leë graf en dit is die een waaruit Yeshua die Gesalfde (Jesus Christus) uit die dood opgestaan het.

Moerdyk se oorspronklike idee was om volgens Abraham se voorbeeld ʼn altaar die sentrale fokus van die monument te maak. Dit moes ʼn heiligdom wees. Die Senotaaf is dus in werklikheid ʼn altaar waarop geoffer word. Wie of wat is die offerande? Was dit Piet Retief wat geoffer is vir “Suid-Afrika”? Is die son wat op 16 Desember daarop skyn dan simbolies van aanvaarding van die offerande deur ʼn Opperwese?

Klaarblyklik was daar met die bou van die Voortrekkermonument ʼn godsdienstige motief gewees. Dit maak daarvan ʼn tempel.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinyoutube
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin